Dziś (poniedziałek, 30.06.2025 r.) od godziny 22:00 do 23:59 zapraszamy na „Ostatnie Kręcenie 2025”

W poniedziałkowy wieczór, przy Dworcu Autobusowym Gabriella Travel odbędzie się rywalizacja/zabawa rowerowa.
Wszyscy uczestnicy, którzy stawią się przy dworcu, ul. Bogusławskiego (wejście od placu dworcowego) będą mogli wziąć udział w zabawie aż do północy.

Zabawa polega na wykręceniu jak największej ilości kilometrów w przeciągu dwóch godzin.
Każdy uczestnik musi posiadać zainstalowaną na telefonie aplikację „Aktywne Miasta”, w której to rejestruje się przebyte rowerem kilometry.

Każdy kto chce wziąć udział musi o godz. 22:00 uruchomić aktywność i kręcić kilometry maksymalnie do godziny 23:59.
Zalecana jest ostrożność i zakończenie treningu około godz. 23:55, bo w przypadku przekroczenia doby, czyli dotarcia aż do dnia 1 lipca może nastąpić niezaliczenie aktywności do ogólnej puli kilometrów.

Tegoroczna akcja po sukcesie ubiegłorocznej jest zwieńczeniem rywalizacji „Aktywne Miasta 2025”, w której miasto Ostrołęka zajmuje wysokie 10. miejsce.

Dla najlepszych przewidziane są nagrody!

3 miejsca KOBIETY
3 miejsca MEŻCZYŹNI
3 miejsca DZIECI DO 15 LAT
najstarszy i najmłodszy
Dekoracja odbędzie się tuż po północy, w poczekalni Dworca Autobusowego – GABRIELLA.

UWAGA!
Uczestnicy zobowiązani są do poruszania się zgodnie z Prawem o Ruchu Drogowym.
– Oświetlenie obowiązkowe.
– Kask – zalecany

Zapraszają: Klub Kolarski 24h, Czarnowiec.pl, Gabriella Travel

W razie pytań: 533 613 913 Marek Karczewski

ps. Już od 18:00 rozpoczyna się ognisko na Plaży nad Narwią, na które aktywnych uczestników rowerowej rywalizacji zapraszają: Prezydent Miasta Ostrołęki i Ekomena Ostrołęka.

Rywalizacja jeszcze trwa, ale już dziś możemy przekazać dobrą informację o wsparciu naszych uczestników kręcących kilometry, w grupie „Czarnowiec.pl” – Zakręcony Czarnowiec.pl” przez firmę Gabriella Travel.

Gabriella Travel z siedzibą w Ostrołęce, jest firmą założoną w XX wieku.
Biuro Podróży. Ostrołęka ul. Łęczysk.
Organizacja wyjazdów krajowych i zagranicznych dla szkół, instytucji i zakładów pracy. Ubezpieczenia. Wynajem autokarów i busów.

Zapraszają właściciele – Karolina i Grzegorz Lendzioszkowie.

Dla kogo nagrody w czerwcowej rywalizacji rowerowej (1-30.06.2025 r.)?

Będziemy nagradzać najlepszych rowerzystów w trzech klasyfikacjach.
– KOBIETY
– MĘŻCZYŹNI
– młodzież do 15 LAT

O rywalizacji piszemy:
tu – >
tu ->
tu ->
tu ->
i mówimy tu ->

Każdy fan dwóch kółek może jeszcze dołączyć, w dowolnej chwili!

Nagrody może otrzymać każdy!
Oprócz osób z pudła (podium), każdy, kto kręci dla grupy „Czarnowiec.pl” może zdobyć nagrodę.

Instalujcie aplikację i kręćcie kilometry (do wspólnego worka) dla miasta Ostrołęki – Aktywne miasta – Ostrołęka, Zakręcony Czarnowiec.pl 1, Zakręcony Czarnowiec.pl 2.

O terminie podsumowania akcji będziemy informować na bieżąco.

Dla przypomnienia regulamin „kręcenia” w Aktywnych Miastach – REGULAMIN

Ostatnie kręcenie 2025

Wzorem ubiegłego roku Czarnowiec.pl, Klub Kolarski 24h, Gabriella Travel zapraszają na „Ostatnie kręcenie 2025”

„Ostatnie kręcenie” zaczynamy o godz. 22:00 przy Dworcu Autobusowym w Ostrołęce ul. Bogusławskiego – wejście/wjazd od strony stanowisk odjazdowych.

Każdy uczestnik kręci w ciągu dwóch godzin tyle kilometrów ile „fabryka dała”, a o godz. 00:01 – już dnia 1 lipca 2025 r. nastąpi w budynku Dworca Autobusowego dekoracja najlepszych.

Będziemy dekorować osoby z największą ilością kilometrów (od godz. 22:00 do 23:59!) w następujących klasyfikacjach;
Trzy najlepsze wyniki:
MĘŻCZYŹNI (16-99 lat)
KOBIETY (16-99 lat)
DZIECI (10-15 lat)

UWAGA!
Każdy uczestnik zabawy „Ostatnie kręcenie” jedzie wyłącznie na własną odpowiedzialność – PRZESTRZEGAJĄC USTAWY „PRAWO O RUCHU DROGOWYM”!

Marek Karczewski

ps. Jeszcze informacja dla wszystkich uczestników…

Nagrody dla najlepszych od Agro-Metal w Rzekuniu

Rywalizacja jeszcze trwa, ale już dziś możemy przekazać dobrą informację o wsparciu naszych uczestników kręcących kilometry, w grupie „Czarnowiec.pl”.

Firma Agro-Metal z siedzibą (również w Rzekuniu) istnieje od 1992 roku.
Obsługują zarówno klientów hurtowych jak i detalicznych. Do swojej działalności podchodzą bardzo rzetelnie i odpowiedzialnie. Profesjonalny personel gwarantuje zgodność przesyłek z zamówieniem zrobionym w ich sklepie internetowym, a także służy pomocą i radą przy wyborze odpowiedniego sprzętu bądź produktu.

Do swoich sklepów zapraszają w:
Rzekuniu, ul. Kolonia 17 (przy trasie na Ostrów Mazowiecką), 07-411 Rzekuń,
Ostrołęce, ul. Inwalidów Wojennych 5, 07-410 Ostrołęka

Zaprasza właściciel – Jacek Dmochowski

Dla kogo nagrody?

Będziemy nagradzać najlepszych rowerzystów w trzech klasyfikacjach.
– KOBIETY
– MĘŻCZYŹNI
– młodzież do 15 LAT

O rywalizacji piszemy:
tu – >
tu ->
tu ->
tu ->
i mówimy tu ->

Każdy fan dwóch kółek może dołączyć w dowolnej chwili!

Nagrody może otrzymać każdy!
Oprócz osób z pudła (podium), każdy, kto kręci dla grupy „Czarnowiec.pl” może zdobyć nagrodę.

Instalujcie aplikację i kręćcie kilometry (do wspólnego worka) dla miasta Ostrołęki – Aktywne miasta – Ostrołęka, Zakręcony Czarnowiec.pl 1, Zakręcony Czarnowiec.pl 2.

O terminie podsumowania akcji będziemy informować na bieżąco.

Marek Karczewski

Kto i ile kilometrów ukręcił na półmetku rywalizacji?

Twórz i Ty rowerową rywalizację w „Zakręconym Czarnowcu„
W rywalizacji to my decydujemy dla jakiego miasta i grupy chcemy kręcić kilometry. Nie ma większej motywacji niż wspólne nakręcanie się do zabawy. W grupach pozytywną rywalizację prowadzą firmy, instytucje, media, szkoły i uczelnie oraz wioski tak jak w naszym przypadku.
Dołącz do nas już dziś!

Jak rywalizować?
„Aktywne Miasta” to rywalizacja rowerowa (rowery tradycyjne bez silników). Wystarczy zainstalować na telefon bezpłatną aplikację, uruchomić, wsiąść na rower i jechać w nieskończoność.
Aplikacja odmierza przebyty dystans, średnią prędkość, spalone kalorie, prędkość maksymalną i wiele innych. W podsumowaniu znajdziemy mapę z przebytą trasą, którą można udostępnić swoim znajomym na fejsbuku czy instagramie. Aplikacja jest w pełni zintegrowana z urządzeniami Garmin.

Czy Czarnowiec.pl w tej rywalizacji ma szanse?

Odpowiedź na to pytanie jest prosta – TAK

Od pierwszego dnia rywalizacji (1 czerwca) ruszyli na rowerach jak prawdziwi profesjonalni kolarze mieszkańcy naszej wioski i sympatycy Czarnowca aby już od pierwszych kilometrów być na prowadzeniu.
Podczas pierwszego tygodnia kręcenia w grupie Czarnowiec.pl ukręciliśmy dla Ostrołęki mnóstwo kilometrów!
Do rywalizacji zapisało się 33. osoby.

W pierwszych dniach byliśmy nawet na miejscu drugim w ostrołęckiej grupie. Do soboty 7 czerwca „Czarnowiec.pl” trzymał się jeszcze na pudle. Widocznie w sobotę przy nadmiarze wiejskich obowiązków miasto nadrobiło i zepchnęło nas z podium.
Dziś jesteśmy na miejscu piątym, ale to jeszcze nic straconego.

Gdy tylko przekonacie swoją rodzinę lub znajomych, to walkę o podium możemy podjąć.

Każdy z nas, aby zdobyć jeden punkt w czerwcowej rywalizacji musi przejechać 48 km. Jest to podyktowane przelicznikiem z GUS – ilość mieszkańców w Ostrołęce (48 000).

Przed nami jeszcze pół miesiąca!
Kręcimy!

Wyniki rywalizacji – stan na niedzielę 16 czerwca 2025 r.

Liderem od pierwszego dnia pozostaje niepokonany Robert Kawałek – 1211 km!
2. Marek Karczewski (KK24h) – 945 km.
3. Robert Michniewicz – 836 km
4. Sylwester Michniewicz
5. Wiesław Krupiński
6. Wiktor Michniewicz
7. Filip Banasik
8. Zenon Dzwonkowski
9. Adam Sulivan
10. Jacek Banasik

Wśród Pań klasyfikacja wygląda następująco:
1. Marta Kawałek-Szewczyk – 537 km
2. Jolanta Michniewicz – 349 km
3. Izabela Bacławska – 220 km
4. Elżbieta Kurpiewska-Kawałek
5. Bogumiła Dzwonkowska
6. Iwona Waszczak
7. Martyna Bacławska
8. Paulina Cygańska
9. Marzena Banasik
10. Małgorzata Szarwacka

Młodzież do 15 lat ukręciła:
1. Wiktor Michniewicz – 374 km
2. Filip Banasik – 348 km
3. Dawid Banasik – 74 km
4. Martyna Bacławska – 57 km

Kręcimy wszyscy dla naszego miasta Ostrołęki

Dziś (16.06.2025 r.) w rywalizacji miasto, dla którego kręcimy jest na dobrym dziesiątym miejscu wśród 54. rywalizujących miast.
Jako miasto 48-tysięczne zdołało do rywalizacji „wciągnąć” ponad 600 osób.
Dla podgrupy „Czarnowiec.pl” kręci obecnie 33 osoby.

Zachęcam kolejnych rowerzystów do rywalizacji! Nie jesteście na straconych pozycjach!

Już dziś instalujcie aplikację i kręćcie kilometry w grupie Czarnowiec.pl.
To wciąga naprawdę 🙂

Przykładem jest fajna zabawa, przyjemna i na samym końcu ZDROWA RYWALIZACJA wśród mieszkańców jednej ulicy, jednej miejscowości, jednej grupy itd.

Rywalizujmy i zapraszajmy znajomych/rodzinę do rowerowej zabawy 🚲🚲🚲

Marek Karczewski

Czy w Czarnowcu powstanie trzecie rondo… w gminie Rzekuń?

Ile rond w gminie Rzekuń pobudował obecnie Zarząd Powiatu Ostrołęckiego – starostowie?

Pierwsze

Pierwsze, a jakby inaczej powstało w stolicy gminy, w samym centrum Rzekunia. Pobudował je Powiat Ostrołęcki w 2013 roku gdy gminą rządził ówczesny wójt Stanisław Godzina, a na stołku Starosty Ostrołęckiego zasiadał Stanisław Kubeł. Rondo pobudowano w ciągu drogi powiatowej 2550W, u zbiegu ulic Kościuszki i Mazowieckiej.
Do dziś nie znamy wnioskodawcy nadania takiego patronatu, ale zagłębiając się w karty historii Rzekunia, był to bardzo dobry pomysł aby uczcić marynarzy i ułanów, którzy spoczywają we wspólnej mogile na rzekuńskim cmentarzu parafialnym.
Na stronie BIP Urzędu Gminy odnajdujemy Uchwałę w tej sprawie, którą bez uzasadnienia zamieszczono do wglądu, wyłącznie z załącznikiem graficznym. Kto głosował za, a kto przeciw też nie wiemy, bo brak protokołów z posiedzenia.
Uchwałę podjęto 11 listopada 2013 r., – podpisał Przewodniczący Rady Gminy Rzekuń Edward Gryczka z Borawego.

O rzekuńskich ułanach oraz marynarzach wspomina się wielokrotnie podczas uroczystości gminnych zapoczątkowanych przez wójta Bogusława Tyszkę.

W roku 2020 „Goniec Ostrołęcki” donosił, że Gmina Rzekuń planuje ufundować pomnik upamiętniający poległych sto lat temu marynarzy i ułanów.

Z tej okazji przypomniał obszerny i szczegółowy opis uroczystości odsłonięcia pomnika ku czci ułanów na rzekuńskim cmentarzu parafialnym, zamieszczony w „Gazecie Świątecznej” 17 listopada 1929. Zwróćcie uwagę na fragment pięknie objaśniający symbolikę płaskorzeźby. Pomnik stoi do dziś i zachował się w ogólnie dobrym stanie, choć brakuje kilku mobilnych elementów (m.in. wspomnianych w opisie symboli kawaleryjskich). Inaczej też oczywiście wygląda otoczenie pomnika…

„Pomnik obrońcom Ojczyzny. W Rzekuniu, w powiecie ostrołęckim, dnia 20 października [1929] poświęcono pomnik na grobie żołnierzy z 2-go pułku ułanów, poległych w 1920-ym roku podczas najścia bolszewików. Już od wczesnego rana ludność zaczęła się gromadzić, żeby wziąć udział w tej uroczystości. Przybył z kapelą szwadron ułanów, z pułkownikiem Jezierskim na czele, oraz oddział armat konnych, a następnie liczne związki miejscowe z Ostrołęki: sokoli, straże ogniowe, kolejarze, szkoła kolejowa, rada gminna, przedstawiciele władz, harcerstwo, hufiec szkoły rzemieślniczo-przemysłowej. Przybyli też z Suwałk wysłańcy oficerów 2-go pułku ułanów z jenerałem Waraksiewiczem i majorem Andersem na czele, oraz kilku dawnych ułanów, którzy brali udział w walkach w okolicy Rzekunia. Po nabożeństwie utworzył się pochód na cmentarz do grobu poległych. Tu rozsunęły się zasłony i ukazał się wspaniały pomnik. Na podstawie z polnych kamieni jest odlew z żelaznym krzyżem u góry, przedstawiający matkę-Polskę, trzymającą na kolanach umierającego ułana; obok niej goreje znicz, z którego unoszą się dymy kadzideł, z drugiej zaś strony pożoga wojenna; na niebie widać 9 gwiazd – to dziewięciu poległych ułanów. O podstawę pomnika stoi oparta tablica marmurowa, z wyrytemi nazwiskami bohaterów; nad nią zwiesza się krzyż »Wirtuti military«, którego wstęgi obejmują tablicę; pod tablicą leży lanca, szabla i ułanka. Po przemówieniu ks. proboszcza Sulińskiego i poświęceniu pomnika nastąpiła wzruszająca chwila składania wieńców. Pierwszy prześliczny wieniec z żywych kwiatów złożyli oficerowie 2-go pułku ułanów, potem koledzy, 10-ty oddział drogowy, związek maszynistów, oddział ruchu, szkoła. Podczas składania wieńców przygrywały kapele, a zespół śpiewaczy wykonał śpiewy żałobne. W imieniu komitetu budowy pomnika przemawiał p. Kurdwanowski z kolei, a następnie jenerał Waraksiewicz. Pomnik wzniesiono szybko dzięki sprężystości pracowników kolei i kilku innych osób z ks. prefektem Murawskim na czele. Niech to będzie zachętą dla innych do zajęcia się grobami naszych bohaterów, których tak wiele mamy rozrzuconych po całej Polsce, a tak nieraz zaniedbanych.
[podpisano:] Dąbrowa.”

Dziś, w czerwcu 2025 roku „ani widu, ani słychu” o zapowiedziach z 2020 roku.

Drugie

Drugie rondo pobudował ponownie Powiat Ostrołęcki ze starostą ostrołęckim Stanisławem Kubełem, a odda do użytku obecny Starosta Piotr Liżewski.
Drugie rondo powstało również na terenie gminy Rzekuń (na terenie sołectwa Teodorowo), tym razem w ciągu drogi wojewódzkiej Nr 760 – na wschodzie miasta Ostrołęki. W kompetencji Rady Gminy Rzekuń było nadanie imienia temu rondu.
Rada Gminy Rzekuń na wniosek Związku Sybiraków Oddział w Ostrołęce podjęła Uchwałę o treści:
„Nadaje się nazwę „Rondo im. Zesłańców Sybiru”, rondu położonemu w pasie drogi wojewódzkiej nr 760 na skrzyżowaniu ulic Łomżyńskiej i Krańcowej oraz drogi powiatowej, prowadzącej na nowo budowany most przez rzekę Narew.”

Oto treść wniosku/uzasadnienie:
„Uzasadnienie do uchwały Nr X1/84/2024, Rady Gminy Rzekuń z dnia 18 grudnia 2024 r.
Z wnioskiem o nadanie nazwy „Rondo im. Zesłańców Sybiru” wystąpił Związek Sybiraków Oddział w Ostrołęce. Nazwanie ronda tym imieniem będzie wyrazem pamięci i złożeniem należytego hołdu wszystkim ofiarom okupacji rosyjskiej, które w latach 1939-1941 zostały deportowane w głąb ZSSR i Kazachstanu.
Rondo znajduje się w poblizu miejscowości, z terenu których zostata deportowana największa liczba Rodaków z naszego regionu. Żyjący sybiracy iich rodziny wnioskują otę formę upamiętnienia osób zesłanych na Sybir, aby przypominało nam i kolejnym pokoleniom Polaków,
bardzo bolesny, ale jakże ważny okres w naszej historii.
Nazwa ronda była konsultowana z Generalnym Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad, Mazowieckim Zarządem Dróg Wojewódzkich w Warszawie, Starostą Ostrołęckim, Urzędem Miasta Ostrołęki.”

Przy podjęciu Uchwały, o nadanie nazwy, rękę „za” podnieśli następujący radni gminni:
Chrzanowski Tomasz, Dmochowski Stanisław, Gajda Paweł, Kowalczyk Grzegorz, Krupka Arkadiusz, Rogoziński Wojciech, Milewska Wiesława, Mierzejewski Ireneusz, Namiotko Jarosław, Olech Dariusz, Suchta Piotr, Szarwacki Artur, Wojsz Sylwia, Żebrowska Małgorzata. Jeden radny był nieobecny.

Czy podjęto dobrą decyzję o doborze rondu patrona/patronów?

Zdecydowanie tak!
Układ geograficzny ronda, na skraju Ostrołęki choć już na terenie gminy Rzekuń – patrzący na wschód to doskonałe upamiętnienie deportowanych mieszkańców gminy na Sybir.

W czerwcu upływa kolejna rocznica tragicznych wydarzeń z 1941 roku, kiedy to przeprowadzono deportację mieszkańców gminy Rzekuń na Sybir. W gminie Rzekuń kilka lat temu wybudowano obelisk poświęcony Sybirakom. Przy remizie w Rozworach stoi obelisk (odsłonięty 19 czerwca 2021 r.) upamiętniający Sybiraków z rodzin Choroszańskich, Kryszpinów i Kurpiewskich deportowanych przez NKWD w 1941 roku.
8 czerwca 2025 r. w związku z kolejną rocznicą wywózki odbyły się w Rozworach uroczystości poświęcone tym tragicznym wydarzeniom. Rozpoczęły się od wysłuchania Hymnu Sybiraków, po czym odbyła się prelekcja poświęcona historii czterech deportacji, która przybliżyła zebranym kontekst historyczny tych tragicznych wydarzeń.
Szczególnie wzruszający był moment uroczystego odczytania nazwisk deportowanych mieszkańców ze wsi: Nowa Wieś Wschodnia, Ołdaki, Przytuły Nowe, Zabiele, Przytuły Stare oraz Rozwory. Ten symboliczny akt miał na celu przywrócenie pamięci o konkretnych osobach, które zostały wyrwane ze swoich domów i wywiezione w nieludzkich warunkach na Sybir.

Lista wywiezionych na Sybir mieszkańców: Nowej Wsi Wschodniej, Ołdak, Zabiela, Przytuł Nowych i Rozwór w czerwcu 1941 r. (IV deportacja)

Mieszkańcy Nowej Wsi Wschodniej wywiezieni w głąb Rosji

Adolf Białobrzeski, Lat 61, † (zm. Na Syberii, Lat 64)
Franciszka Białobrzeska, Lat 55
Helena Białobrzeska, Lat 28
Weronika Białobrzeska, Lat 21
Kazimiera Białobrzeska, Lat 16
Kacper Bloch, Lat 87, † (zm. Na Syberii)
Józefa Bloch, Lat 85
Helena Bloch, Lat 41
Stefan Bloch, Lat 18
Ceceylia Bloch, Lat 16
Czesław Bloch, Lat 14
Eugeniusz Bloch, Lat 8
Ryszard Bloch, Lat 4
Damian Bloch, Lat 3
Michał Dolinski, Lat 35
Apolonia Dolińska, Lat 32
Zofia Dolińska, Lat 7
Izabela Dolinska, Lat 5
Kacper Gromek, Lat 87 †
Józefa Gromek, Lat 85 † (zm. W Drodze Powrotnej Do Ojczyzny)
Alojzy Grzybowski, Lat 34 †
Czesława Grzybowska, Lat 29
Mirosław Grzybowski, Lat 8
Edwadr Grzybowski, Lat 4
Jadwiga Grzybowska, 1 Rok
Marianna Kalinowska, Lat 70
Julianna Wiewióra, Lat 46
Helena Załęska, Lat 32
Mirosław Załęski, Lat 10
Teofil Załuska † (zm. Na Syberii)
Leokadia Załuska † (zm. Na Syberii)
Lucjan Załuska, Lat 20
Wincenty Załuska, Lat 14

Mieszkańcy Przytuł Nowych wywiezieni w głąb Rosji

Stanisława Boguniecka
Boguniecki (zaginął)
Boguniecka – Dziecko † (zmarło Z Głodu)
Boguniecka – Dziecko † (zmarło Z Głodu)
Boguniecka – babcia † (zm. w drodze powrotnej do Ojczyzny w wieku 103 lat)

Mieszkańcy Ołdak wywiezieni w głąb Rosji

Helena Borkowska, Lat 37
Michalina Borkowska, Lat 16
Mieczysława Borkowska, Lat 14
Krystyna Borkowska, Lat 12
Irmina Irena Borkowska, Lat 10
Barbara Borkowska, Lat 8
Myślak Bolesław, Lat 22
Michał Zalewski, Lat 66
Emilia Zalewska, Lat 63
Henryk Żerański, Lat 42
Tadeusz Żerański, Lat 36 † (zm. Na Syberii)
Wacław Żerański

Mieszkańcy Zabiela wywiezieni w głąb Rosji

Adolf Młodzianowski, Lat 62
Bronisław Młodzianowski, Lat 32
Michalina Młodzianowska, Lat 31
Mieczysław Młodzianowski, 1 Rok
Marianna Choromańska
Hanna Choromańska
Teresa Choromańska
Zofia Choromańska
Jadwiga Choromańska
Agata Choromańska
Stanisław Choromański
Waleria Mierzejewska
Halina Mierzejewska
Alicja Mierzejewska
Wacław Mierzejewski
Feliks Mierzejewski
Helena Mierzejewska
Janina Mierzejewska
Kazimiera Mierzejewska
Władysław Mierzejewski
Joanna Maria Mierzejewska
Jan Zalewski
Teofila Zalewska
Genowefa Zalewska
Teresa Zalewska

Mieszkańcy Rozwór wywiezieni w głąb Rosji

Julianna Choroszewska, Lat 53
Stanisław Choroszweski, Lat 17
Stefan Choroszewski, Lat 15
Stefania Kryszpin, Lat 21, †
Mieczysław Kryszpin, Lat 17
Roman Kurpiewski, Lat 59, †
Marcjanna Kurpiewska, Lat 47
Stefan Kurpiewski, Lat 17
Henryka Kurpiewska, Lat 15
Marian Kurpiewski, Lat 11
Apolonia Kurpiewska, Lat 7

† zmarli na Syberii lub w drodze powrotnej do Ojczyzny

Za pełną listę deportowanych (odczytaną na uroczystości) dziękuję Panu dyrektorowi Szkoły Podstawowej w Ołdakach, Sylwestrowi Wocialowi (z Czarnowca).

Trzecie?

Czy w Czarnowcu, w ciągu drogi powiatowej 4403W powstanie największe rondo w gminie?
Czy połączy w ten sposób DP4403W, DP2550W, ulice Kasztanową i Działkową?

W środku ronda znajdzie się staw rybny, w którym przed laty właściciele dworu w Czarnowcu hodowali ryby na sprzedaż. Takich stawów na terenie folwarku/dworu było siedem lub osiem. O hodowli ryb pisaliśmy tu ->

Kim był robotnik folwarczny?

Robotnik folwarczny, zwany też parobkiem, był pracownikiem najemnym, pracującym w folwarku, czyli gospodarstwie rolnym właściciela ziemskiego. Oznacza to, że nie był właścicielem ziemi, na której pracował, a wykonywał pracę fizyczną w zamian za wynagrodzenie. 

• Rodzaje pracy: Robotnicy folwarczni wykonywali różnorodne prace związane z rolnictwem, takie jak orka, siew, żniwa, pielenie, oraz prace związane z hodowlą zwierząt.
• Forma zatrudnienia: Mogło być zatrudnienie sezonowe (np. na żniwa) lub stałe (parobek).
• Relacje z właścicielem: Robotnicy folwarczni byli pod kontrolą właściciela folwarku, który decydował o warunkach pracy i wynagrodzeniu.
• Status społeczny: Robotnicy folwarczni należeli do niższej warstwy społecznej, a ich życie i warunki pracy były często trudne.
• Przepisy prawne: Po zniesieniu pańszczyzny pojawiły się nowe przepisy dotyczące pracy najemnej w folwarkach, ale nadal status robotników folwarcznych był trudny. 

W Czarnowcu ostatnimi robotnikami/parobkami byli mieszkańcy, którzy w wielu przypadkach mieszkali w tak zwanych czworakach. Czworaki to typ budynków mieszkalnych, w których znajdowały się cztery oddzielne mieszkania, często przeznaczone dla służby folwarcznej lub sezonowych robotników. Zazwyczaj budynki te wchodziły w skład kompleksu zabudowań dworskich lub folwarcznych. Czworaki miały charakterystyczną konstrukcję, gdzie każde mieszkanie posiadało osobne wejście, zwykle z sieni. Budowano dla służb również dwojaki, sześcioraki czy ośmioraki.
W Czarnowcu, w kompleksie dworu/folwarku również takie budynki stały, a potomkowie byłej służby nadal żyją i mieszkają w Czarnowcu, Rzekuniu, Borawem, Ostrołęce. Z opowieści żyjących jeszcze starszych mieszkańców oraz potomków robotników wiemy, że pracowały tam rodziny: Galaków, Gawkowskich, Gorzębów, Jarockich, Lemańskich, Łępickich, Marzewskich, Pawłowskich.

We dworze czarnowieckim pracowali (do wybuchu wojny) – później dwór przejęli Niemcy, a po wojnie komunistyczne Państwo Polskie, które wypędziło właścicielki dworu do Warszawy. Pisaliśmy o tym tu ->
Robotnicy folwarczni zamieszkali w przydzielonych przez gminę izbach (we dworze), a część ziemi z ponad 70-cio hektarowego gospodarstwa Wyszomirskich rozparcelowano wśród nich, w latach 70-tych XX wieku.

Dwa ronda na terenie gminy, a trzecie w Czarnowcu?

To byłaby znakomita inwestycja Powiatu Ostrołęckiego w bezpieczeństwo na drodze powiatowej 4403W, gdzie szczególnie w okresie wakacyjnym „warszawka” sieje strach na tym niebezpiecznym odcinku drogi. Inne dni nie są „lepsze” gdy kierowcy pędzą tu po 100/h, a skrzyżowanie dróg 4403W/Złota/Sosnowa jest jednym z najbardziej niebezpiecznych skrzyżowań w regionie. Dochodzi tu do kilkunastu kolizji w roku.
Budowa ronda w Czarnowcu zdecydowanie rozwiązałaby problem bezpieczeństwa tego odcinka drogi.

Co do nazewnictwa obu istniejących już w gminie rond – jedno od 2013 r. drugie od 2024 r., to nawet nie tylko okoliczni mieszkańcy nie wiedzą o nadaniu imienia rondom, ale również same mapy google. Na obu rondach nie można (14.06.2025 r.) dostrzec żadnych tablic informacyjnych o patronach. W czyjej zatem gestii jest właściwe oznaczenie rond, Powiatu Ostrołęckiego czy gminy Rzekuń?

Dobór patronów obu rond (w Rzekuniu i Teodorowie) uważam za właściwy. Uważam również, że patroni rond zasługują na wyeksponowanie tablic świadczących o ich pamięci.

Marek Karczewski

Kto i ile kilometrów ukręcił?

Twórz i Ty rowerową rywalizację w „Zakręconym Czarnowcu”
W rywalizacji to my decydujemy dla jakiego miasta i grupy chcemy kręcić kilometry. Nie ma większej motywacji niż wspólne nakręcanie się do zabawy. W grupach pozytywną rywalizację prowadzą firmy, instytucje, media, szkoły i uczelnie oraz wioski tak jak w naszym przypadku.
Dołącz do nas już dziś!

Jak rywalizować?
„Aktywne Miasta” to rywalizacja rowerowa (rowery tradycyjne bez silników). Wystarczy zainstalować na telefon bezpłatną aplikację, uruchomić, wsiąść na rower i jechać w nieskończoność.
Aplikacja odmierza przebyty dystans, średnią prędkość, spalone kalorie, prędkość maksymalną i wiele innych. W podsumowaniu znajdziemy mapę z przebytą trasą, którą można udostępnić swoim znajomym na fejsbuku czy instagramie. Aplikacja jest w pełni zintegrowana z urządzeniami Garmin.

Czy Czarnowiec.pl w tej rywalizacji ma szanse?

Odpowiedź na to pytanie jest prosta – TAK

Od pierwszego dnia rywalizacji (1 czerwca) ruszyli na rowerach jak prawdziwi profesjonalni kolarze mieszkańcy naszej wioski i sympatycy Czarnowca aby już od pierwszych kilometrów być na prowadzeniu.
Podczas pierwszego tygodnia kręcenia w grupie Czarnowiec.pl ukręciliśmy dla Ostrołęki xxxx km!
Do rywalizacji zapisało się 27. osób.

W pierwszych dniach byliśmy nawet na miejscu drugim w ostrołęckiej grupie. Do soboty 7 czerwca „Czarnowiec.pl” trzymał się jeszcze na pudle. Widocznie w sobotę przy nadmiarze wiejskich obowiązków miasto nadrobiło i zepchnęło nas z podium.
Dziś jesteśmy na miejscu piątym, ale to jeszcze nic straconego.

Gdy tylko przekonacie swoją rodzinę lub znajomych, to walkę o podium możemy podjąć.

Każdy z nas, aby zdobyć jeden punkt w czerwcowej rywalizacji musi przejechać 48 km. Jest to podyktowane przelicznikiem z GUS – ilość mieszkańców w Ostrołęce (48 000).

Wyniki rywalizacji – stan na niedzielę 8 czerwca 2025 r.

Liderem od pierwszego dnia pozostaje niepokonany Robert Kawałek – 711 km!
Drugie miejsce utrzymuje Marek Karczewski (KK24h) – 548 km.
Trzeci jest Robert Michniewicz – 445 km
Kolejni uczestnicy depczą po piętach i następne dni czerwca mogą być gorące w walce o każde miejsce na podium.
4. Sylwester Michniewicz
5. Filip Banasik
6. Wiesław Krupiński
7. Jacek Banasik
8. Adam Sulivan
9. Wiktor Michniewicz
10. Zenon Dzwonkowski

Wśród Pań również rodzina Kawałków jest nie do pobicia.
Marta Szewczyk-Kawałek przejechała już 338 km
Jolanta Michniewicz – 182 km
Elżbieta Kurpiewska-Kawałek – 134 km
O kolejna miejsca walczą także:
4. Izabela Bacłwska
5. Martyna Bacławska
6. Bogumiła Dzwonkowska
7. Paulina Cygańska
8. Iwona Waszczak
9. Marzena Banasik
10. Małgorzata Szarwacka

Młodzież do 15 lat również naciska dorosłych:
1. Filip Banasik – 283 km
2. Wiktor Michniewicz – 155 km
3. Dawid Banasik – 74 km
4. Martyna Bacławska – 41 km

Kręcimy wszyscy dla naszego miasta Ostrołęki

Dziś (8.06.2025 r.) w rywalizacji miasto, dla którego kręcimy jest na dobrym dziesiątym miejscu wśród 54. rywalizujących miast.
Jako miasto 48.-tysięczne zdołało do rywalizacji „wciągnąć” 569 osób.
Dla podgrupy „Czarnowiec.pl” kręci obecnie 29 osób.

Zachęcam kolejnych rowerzystów do rywalizacji! Nie jesteście na straconych pozycjach!

Już dziś instalujcie aplikację i kręćcie kilometry w grupie Czarnowiec.pl.
To wciąga naprawdę 🙂

Przykładem jest fajna zabawa, przyjemna i na samym końcu ZDROWA RYWALIZACJA wśród mieszkańców jednej ulicy, jednej miejscowości, jednej grupy itd.

Rywalizujmy i zapraszajmy znajomych/rodzinę do rowerowej zabawy 🚲🚲🚲

Marek Karczewski

Gość radia OKO – Marek Karczewski

Dziś (6 czerwca 2025 r.) Piotr Grzyb zaprosił[1] Marka Karczewskiego – członka Klubu Kolarskiego 24h z siedzibą w Czarnowcu, właściciela strony Czarnowiec.pl i byłego sołtysa, na rozmowę o ogólnopolskiej akcji „Aktywne Miasta” – Rowerowa Stolica Polski.
[1] – dzień wcześniej zaprosił Mariusza Brodowskiego ze Stowarzyszenia Ekomena, ale z powodów niezależnych od Mariusza to Marek musiał Go zastąpić.

Rozmawialiśmy o… rowerach i ruchu rowerowym.

Nie będę się w tym miejscu rozpisywał tylko zapraszam do wysłuchania materiału dźwiękowego.

Dziękuję Wojtkowi Jarząbkowi i Mariuszowi Brodowskiemu z Ekomeny za wydelegowanie mojej osoby do studia.

Dziękuję Piotrowi za rozmowę.
ps. Piotr przed anteną prosił abym się przygotował, bo będziemy długo rozmawiać „aby przez 15 minut nie zabrakło tematów rowerowych” 🙂
Myślę, że nawet przez godzinę, a nawet dwie mógłbym w takiej audycji opowiadać…

Jeszcze raz serdecznie dziękuję.

Wsiadajcie na rowery i kręćcie w grupie Czarnowiec.pl

ps. możecie Państwo poczytać jakie wyniki były przed laty ->

Marek Karczewski

Czarnowiec dobrze kręci w ogólnopolskiej rywalizacji „Aktywne Miasta”

To dopiero drugi dzień ale już dziś widać nadzieję na walkę o podium.

Czarnowieccy rowerzyści od zawsze nie zawodzą!
Pisaliśmy o tym wielokrotnie…

 Przez cały czerwiec trwa rywalizacja o tytuł Rowerowej Stolicy Polski. Wy też możecie pomóc Ostrołęce zdobyć puchar rejestrując w aplikacji Aktywne Miasta swoje rowerowe przejażdżki.

1 czerwca o północy – nad Polską zapanowała ciemność, która jednak szybko rozbłysła światłem setek lampek rowerowych. To był moment, na który czekały tysiące miłośników jazdy na dwóch kółkach. Start nocnego rajdu zainaugurował niezwykłą rywalizację o tytuł Rowerowej Stolicy Polski 2025!

Śmiałkowie ruszyli w ciemność, aby jako pierwsi przejechać symboliczną trasę po Ostrołęce. Nocna jazda zjednoczyła w Polsce prawie 1200 osób.

Czarnowiec.pl również wystartował.
I choć nie wszyscy mieszkańcy kręcą w tej samej grupie „Czarnowiec.pl”, to kręcą kilometry dla naszego miasta Ostrołęki.

Sytuacja po dwóch dniach jest dobra, bo widać perspektywy dojechania do końca na podium ostrołęckiej rywalizacji.

W grupie czarnowiec.pl kręci łącznie, do 3 czerwca 2025 r. 18 osób starszych i młodszych.

Kto przewodzi?
1. Robert Kawałek
2. Marek Karczewski
3. Robert Michniewicz

1. Marta Kawałek-Szewczyk
2. Izabela Bacławska
3. Jolanta Michniewicz

1. Filip Banasik
2. Wiktor Michniewicz
3. Michał Gąska

Wciąż można dołączyć do naszej grupy, szczegóły tu ->
Zapraszajcie rodzinę i znajomych.

Zapraszamy do wspólnego kręcenia.

Można również dołączyć do ogólnej grupy „Aktywne Miasta – Ostrołęka”

Marek Karczewski

Jak głosował Czarnowiec?

W drugiej turze wyborów, w niedzielę 1 czerwca 2025 r. głosowaliśmy na dwóch kandydatów, na Prezydenta RP. Lokale były czynne w godzinach 7:00 – 21:00.

Dla celów historycznych czy też statystycznych wypada odnotować na kogo głosowali mieszkańcy Czarnowca oraz jak licznie przybyli do Lokalu Wyborczego przy ul. Dzikiej Róży 2.

Według oficjalnych komunikatów Państwowej Komisji Wyborczej kandydat PIS wygrał z kandydatem PO, stosunkiem głosów 214 do 139.

Frekwencja 84,49% to oznaka dużej mobilizacji oraz demokratycznego podejścia mieszkańców do wyborów.
O frekwencji, która również była rekordowa w powiecie ostrołęckim w pierwszej turze pisaliśmy tu ->
Nie omieszkamy sprawdzić frekwencyjne miejsce czarnowieckiego Obwodu nr 7.

Skany ze strony https://wybory.gov.pl/prezydent2025/

Marek Karczewski

„Wierzymy, że warto być przyzwoitym człowiekiem.
Że warto kierować się sercem, rozumem i odpowiedzialnością za innych…”

Słowa te czytam dziś na profilu fejsbukowym mojego kolegi ze Szkoły Podstawowej w Rzekuniu.
Piotrek chodził do klasy B ja do A.
„A” to były klasy tak zwane miejscowe – rzekuńskie czy raczej rzekuniaków. Ja chyba, jak dobrze pamiętam, pomimo że dojeżdżałem rowerem do szkoły z Czarnowca nie chciałem chodzić do klasy „B” więc zapisali mnie do „A”. Obie klasy podobnie liczne i nikt nikogo nie traktował, że niby jedna jest lepsza od drugiej. Z jednej wyrośli starostowie z drugiej doktorzy i dyrektorzy. Najzwyczajniej, z powodów geograficznych uczniowie dojeżdżający z innych miejscowości urodzili się ciut dalej od Rzekunia i łatwiejsze było zorganizowanie dla nich transportu na zajęcia szkolne. Czarnowca nie dowozili do szkoły i tu znów nie czuliśmy się pominięci, bo do szkoły było zaledwie 2 kilometry, a w latach 60., 70., 80-tych XX wieku było normą dojeżdżanie do szkoły rowerem, furmanką z ojcem czy dziadkiem.

Dziś przy tak hucznie obchodzonym jubileuszu Szkoły Podstawowej w Rzekuniu słowa starosty o przyzwoitości, człowieczeństwie czy kierowaniu się sercem lub rozumem nabierają innego – standardowego w gminie Rzekuń charakteru.

Nie można się czepiać oficjalnej pomyłki dyrekcji Szkoły, która zamieściła zaproszenie wyłącznie na stronie fejsbukowej Szkoły.
W treści czytamy m.in.:
„…Z okazji 107 rocznicy powstania szkoły, 65 rocznicy utworzenia/pobudowania szkoły „Tysiąclatki” oraz 50 rocznicy nadania imienia[2] naszej szkole…” „…- Z wyrazami szacunku, Dyrektor szkoły Ewa Borowska – Sawicka…”
[2] – prawdopodobnie chodziło o ufundowanie Sztandaru

Jednak czy przy okazji tak ważnej i podniosłej uroczystości władze gminy nie mogą kierować się choć zwykłą przyzwoitością?

Czy w tak ważnych, historycznych chwilach można bezkarnie zniekształcać historię?

Mój (nasz) osobisty dziadek, który miał trójkę dzieci i tylko czworo wnucząt, jako przewodniczący Gromadzkiej Rady Narodowej (dziś Rady Gminy), w 1955 r. podpisał wniosek/uchwałę o budowie tejże szkoły.
Oto cytat z Uchwały w 1955 r.:
„Gromadzka Rada Narodowa w Rzekuniu na sesji swej 24 II 55 r. postanawia wystąpić z wnioskiem do Powiatowej Rady Narodowej w Ostrołęce o wstawienie do planu budowy Szkoły Podstawowej w Rzekuniu…(…) ośmielamy się prosić Prezydium Powiatowej Rady Narodowej o przyjście z pomocą i wstawienie budowy szkoły w Rzekuniu do swoich planów inwestycyjnych.
Niżej pieczęć i podpis – Gierłowski Stanisław”

Po pełną treść uchwały i kawałek historii szkoły zapraszam tu ->

Co więcej, (z wiadomych źródeł) sprzedał 5. hektarów ziemi aby później podczas zbiórki przekazać pieniądze na budowę szkoły. Mam wielką nadzieję, że jeszcze tego typu dokumenty ujrzą kiedyś światło dzienne.

Żyje córka wnioskodawcy (86 lat) i wnuczkowie. Czy dzisiejsze, cytowane na wstępie słowa starosty pokazują, że jednak władze gminy przyzwoite być nie muszą? Czy nie należy się szacunek przynajmniej starszym osobom?
Gdzie honor, gdzie poszanowanie innego człowieka?

Tak piękny jubileusz powinien być świętem dla wszystkich, którzy są sercem związani ze Szkołą, a nie cenzurowaniem listy zaproszeń i pisaniem wyłącznie skrzywionej historii własnym, zepsutym piórem.

W takiej podniosłej chwili i w publicznym miejscu nie wypada używać słów powszechnie uważanych za obraźliwe.
Żal, złość i popełnienie błędu przy wskazaniu również przeze mnie w pierwszej kadencji na obecnego włodarza pozostaje.

Najlepszym cenzorem działań pozostanie jednak historia…

Poniżej przytaczam wypowiedź starosty ostrołęckiego, ponieważ nie wszyscy czytelnicy korzystają z fejsbuka:

Starosta ostrołęcki Piotr Liżewski (z Daniszewa) wypowiedział dziś takie słowa:
„Dziś wróciłem do miejsca, które miało ogromny wpływ na to, kim jestem. Do szkoły, której progi przekraczałem jako dziecko – dziś jako starosta ostrołęcki i dumny absolwent.
W Rzekuniu świętowaliśmy 65-lecie wybudowania obecnego budynku szkoły i nadania jej imienia generała Józefa Bema oraz 50-lecie przekazania szkolnego sztandaru. To był piękny, wzruszający dzień, pełen wspomnień i wspólnoty.
Szczególnym momentem było zakopanie „kapsuły czasu”. Znalazło się w niej przesłanie, które – mam nadzieję – kiedyś trafi do przyszłych pokoleń.
Zostawiłem w niej słowa, które płyną z serca:
„Wierzymy, że warto być przyzwoitym człowiekiem. Że warto kierować się sercem, rozumem i odpowiedzialnością za innych. (…) Nie ma postępu bez pamięci o tym, skąd się przyszło.”
Dziękuję wszystkim, którzy tworzą tę szkołę – nauczycielom, uczniom, rodzicom, pracownikom i przyjaciołom. Dzięki Wam to miejsce ma duszę i znaczenie.
Z serca gratuluję i życzę kolejnych pięknych rocznic!”

W tekście starosty czytam, że dziękuje On również mojemu (naszemu) dziadkowi – Stanisławowi Gierłowskiemu, sołtysowi Czarnowca oraz Przewodniczącemu Gromadzkiej Rady Narodowej w Rzekuniu, piastującemu tę funkcję w 1955 roku.
Dziękuję.

Pozdrawiam serdecznie wszystkich uczestników dzisiejszych uroczystości.

Przyzwoitość to postawa, zachowanie lub cecha człowieka, która odpowiada powszechnie przyjętym zasadom etycznym i moralnym. To uczciwość, dobre maniery, szacunek dla innych i zgodnie z obowiązującymi normami społecznymi. 

Marek Karczewski

edit, 22.06.2025 r.

Poniżej przedstawiamy indeks dyrektorów – od 1938 roku:

1. Henryk Rogowski – 1938
2. Jan Ogonowski – 1945/46, 1946/47
3. Eugeniusz Flantz – II półrocze 1947
4. Janina Przybyłowska – 1947/48
5. Wiktor Przybyłowski – 1948/49, 1949/50
6. Zdzisława Piasecka – 1950/51, 1951/52, 1952/53
7. Józef Michalak – od 1953 do 1969 (16 lat)
8. Halina Malinowska – 1969/70
9. Mirosława Holewska – 1970/71
10. Kazimierz Cholewski – od 1971 do 1975 (4 lata)
11. Witold Mosakowski – 1976/77, 1977/78
12. Tadeusz Żebrowski – od 1978 do 1985 (7 lat)
13. Jerzy Dziewirski – od 1985 do 1997 (12 lat)
14. Marek Podolak – od 1997 do 2017 (20 lat)
15. Magdalena Mieszkowska – 2017/18, 2018/19, I półrocze 2019/20
16. Ewa Borkowska-Sawicka – 2020/21, 2021/22, 2022/23, 2023/24, 2024/25…

Stan na 30.06.2025 r.
Indeks powyższy pozyskany z tablicy FB Edyty Morawskiej, nauczycielki wychowania fizycznego Szkoły Podstawowej w Rzekuniu (dostęp 22.06.2025 r.).

Grupa „Zakręcony Czarnowiec.pl” rusza już w niedzielę!

Wielu mieszkańców, którzy już rywalizowali na dwóch kółkach, w okresie od 1. do 30. czerwca pamięta zaciekłą rywalizację.

Dotychczas jako sołtys Czarnowca zainicjowałem rywalizację w gminach i sołectwach.
Nasza gmina, a właściwie sołectwo Czarnowiec odnosiło sukcesy w grupie ostrołęckiej.
Czterokrotnie znaleźliśmy się na podium tej rywalizacji.
2021 wyniki -> Rzekuń – miejsce trzecie w grupie „Ostrołęka”
2022 wyniki -> gmina Rzekuń WYGRYWA! w grupie „Ostrołęka”
2023 wyniki -> Czarnowiec (gmina Rzekuń) na miejscu trzecim w grupie „Ostrołęka”
2024 wyniki -> Czarnowiec (gmina Rzekuń) drugi w grupie „Ostrołęka”.

Prezydent Miasta Ostrołęki Paweł Niewiadomski zaprasza

Każdy kto ma taką ochotę może wziąć udział w rywalizacji

Naszym wspólnym celem jest kręcenie kilometrów dla miasta Ostrołęki. Pisaliśmy już o tym tu ->

Co musimy zrobić aby zapisać się do właściwej grupy rywalizacji?

Pobierz aplikację: Znajdź i pobierz aplikację „Aktywne Miasta” na swój telefon.
Zarejestruj konto: Zarejestruj się w aplikacji, podając wymagane dane. 
Przejdź do rywalizacji: W menu aplikacji wybierz zakładkę „Rywalizacje”. 
Wybierz rywalizację: W zakładce „Ogólne” wybierz odpowiedni trening.
Dołącz do grupy utworzonej specjalnie dla Ciebie: aby rywalizować w ramach swojej grupy. 
Wybierz miasto Ostrołęka – Grupa ogólna – Media – Czarnowiec.pl
Po wykonaniu tych kroków będziesz mógł zacząć rejestrować swoje aktywności rowerowe w aplikacji i włączać się do rywalizacji.

Wybierz w aplikacji zakładkę aktywność i kręć kilometry.

Klub Kolarski 24h z siedzibą w Czarnowcu i portal Czarnowiec.pl zachęcają mieszkańców Czarnowca oraz sympatyków Czarnowca do przyłączenia się, do rywalizacji.

Można również dołączyć do wydarzenia na fejsbuku (niestety podzielonego na dwie części) – według FB nie może wydarzenie trwać więcej niż 15 dni.

Zaczynamy kręcić kilometry już w niedzielę 1 czerwca 2025 r. o godzinie 00:01 – zbiórka przy Basenie w Ostrołęce, ul. Witosa 1

Zapraszam, zachęcam!
Dołączajcie – udostępniajcie.

Na najlepszych czekają nagrody!

REGULAMIN RYWALIZACJI CZARNOWIEC.PL

Marek Karczewski

70 lat temu mieszkaniec Czarnowca podpisał wniosek o budowę szkoły w Rzekuniu

Dziś w przeddzień pięknego jubileuszu Szkoły Podstawowej im. gen. Józefa Bema w Rzekuniu chcemy mieszkańcom – przybyszom oraz mieszkańcom urodzonym w Czarnowcu, w XXI wieku wspomnieć o kilku ważnych kartach podczas wznoszenia murów szkoły.
Swoją rękę do wzniesienia szkoły tysiąclatki przyłożył również mieszkaniec Czarnowca!

Historia

Szkolnictwo w gminie Rzekuń, w okresie międzywojennym

W sierpniu 1915 roku Rosjanie opuścili gminę Rzekuń i wycofali się na wschód. Na ich miejsce wkroczyło wojsko niemieckie. W początkowym okresie nowy okupant, tym razem niemiecki niezbyt chętnie szedł na ustępstwa w sprawach swobód narodowych Polaków. Z czasem jednak, gdy rosły jego trudności militarne, wówczas Niemcy mieli ważniejsze sprawy niż kwestia polskiego szkolnictwa. Poza tym chcieli jak najwięcej zaangażować Polaków do walki z Rosjanami. W takiej sytuacji musieli iść na ustępstwa w kwestii narodowej. Polacy więc zaczęli samodzielnie zakładać polskie szkoły i stawiać okupanta wobec faktów dokonanych. Wznowiła działalność Polska Macierz Szkolna, która główny wysiłek skupiła na przygotowaniu nauczycieli do polskiej szkoły. Duże ułatwienie w rozwoju polskiego szkolnictwa przyniosło ogłoszenie Aktu 5 listopada 1916 roku. Już 30 stycznia 1917 roku został powołany Departament Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, który dał dodatkowy impuls do rozwoju polskiego szkolnictwa. Ludność gminy Rzekuń liczyła w tym czasie 3737 mieszkańców. Na terenie gminy funkcjonowało wówczas trzy szkoły publiczne: w Rzekuniu, Borawem i na Stacji Kaczyny oraz pięć szkół prywatnych, utrzymywanych przez rodziców dzieci uczęszczających na zajęcia lekcyjne. W szkołach tych pracowało 8 nauczycieli i były to szkoły o jednym nauczycielu, tzw. jednoklasówki. W szkołach publicznych uczyło się 156 uczniów, w tym 60 dziewcząt, a w szkołach prywatnych uczyło się 219 uczniów, w tym 105 dziewcząt. Ogółem w gminie pobierało naukę 375 uczniów, co przypadało 100 uczniów na 1000 mieszkańców. W skali kraju oświata w Rzekuniu była zapóźniona. Do szkół w gminie Rzekuń uczęszczało 372 dzieci wyznania rzymsko-katolickiego, dwoje prawosławnego i jedno dziecko wyznania żydowskiego.

Szkoła Powszechna w Rzekuniu

W czasie wojny w Publicznej Szkole Powszechnej w Rzekuniu uczyła dzieci L. Kowalska. Była to szkoła jednoklasowa (o jednym nauczycielu). Po odzyskaniu niepodległości w oparciu o dekret o obowiązku szkolnym z dnia 7 lutego 1919 soku inspektorat okręgowy w Ostrołęce przystąpił do opracowania sieci szkolnej. Zaczynał się nowy etap polskiej oświaty ludowej, tworzący podstawy obowiązkowej powszechnej szkoły. Przy opracowywaniu nowej sieci szkolnej brano pod uwagę zastępujące sprawy: posiadanie lokalu na szkołę i mieszkania dla nauczyciela, dobre drogi dojściowe z pozostałych miejscowości do szkoły, nie przekraczające 3 do 4 kilometrów od siedziby szkoły. W wyniku tych zmian na terenie gminy Rzekuń zaczęło funkcjonować 9 szkół, w których uczyło 17 nauczycieli. Najwięcej nauczycieli przyjechało z Warszawy, ale byli też nauczyciele z Galicji. Byli to ludzie wychowani na patriotycznej literaturze niepodległościowej + duchu miłości do Ojczyzny, a swoją pracę traktowali jak służbę, by zmniejszyć zaniedbania oświatowe polskiej wsi. Wszystkie szkoły miały charakter publiczny, szkoły prywatne przestały już funkcjonować. Tylko dwie szkoły w gminie miały swoje budynki, pozostałe mieściły się w lokalach wynajętych.

Szkoła Podstawowa w Rzekuniu w dalszym ciągu była zlokalizowana w prywatnym budynku zbudowanym przez Adama Mierzejewskiego. Po spaleniu budynku w 1933 roku szkoła została przeniesiona do murowanego, piętrowego budynku Wacława Jakackiego. W Publicznej Szkole Powszechnej w Rzekuniu nauczyciele zmieniali się dość często. Pracowali: L. Kowalska, Janina Komorowska, Maria Cholewicka, po wyjściu za mąż Herbaczewska. Maria Mikicińska, Apolonia Dolińska i kierownik szkoły Henryk Rogowski z małżonką Marią. Mąż Apolonii, Michał Doliński był nauczycielem-instruktorem w szkole zawodowej w Ostrołęce, ale mieszkali w Rzekuniu. Tu zamontował urządzenie (wiatraczek), wytwarzające prąd elektryczny, wykorzystywany do oświetlenia mieszkania. Na owe czasy była to wielka rewelacja techniczna.

Po wydzieleniu placu szkolnego w wyniku przeprowadzonej w 1938 r. komasacji wsi w Rzekuniu, kierownik szkoły Henryk Rogowski wspólnie z rodzicami przystąpił do budowy budynku szkolnego. W budowie szkoły mieli dopomóc marynarze z Gdyni, którzy w ten sposób chcieli uczcić pamięć swoich kolegów marynarzy, poległych w wojnie bolszewickiej w 1920 roku i spoczywających we wspólnej mogile na cmentarzu w Rzekuniu. W celu ułatwienia dowozu materiałów budowlanych na plac szkolny została wybrukowana ulica. Zwieziono odpowiednią ilość kamieni polnych, potrzebnych do budowy fundamentów, ale dalsze prace zostały przerwane przez wybuch wojny w 1939 roku. Po wkroczeniu Niemców przygotowane materiały budowlane zostały wykorzystane do innych celów. Kierownik szkoły rzekuńskiej Henryk Rogowski został zabity przez Niemców w 1944 roku.

Szkoła Podstawowa w Rzekuniu

Jeszcze w czasie działań wojennych, ale już na wolnych terenach gminy trzy nauczycielki: Maria Herbaczewska, Janina Kaliszek i Eugenia Olszewska przystąpiły do zorganizowania szkoły w Rzekuniu. Została ona uruchomiona 15 lutego 1945 roku w prywatnym budynku Wacława Jakackiego. W niedługim czasie przybył do Rzekunia Jan Ogonowski, który został pierwszym kierownikiem szkoły. Do szkoły uczęszczały dzieci ze wsi: Rzekuń, Ławy, Czarnowiec i Susk Nowy. Zgłosiło się 161. uczniów z klas I – V. W 1948 roku kierownikiem szkoły został Wiktor Przybyłowski. Do szkoły w Rzekuniu dołączyły dzieci ze wsi Daniszewo.
W 1949/1950, został zorganizowany dla ludności wsi Rzekuń kurs dla analfabetów[1], a następnie dla mieszkańców Ław i Czarnowca.

W 1950 roku zmarł w wieku 47 lat kierownik szkoły Wiktor Przybyłowski, a na jego miejsce na stanowisko kierownika szkoły została powołana Zdzisława Piasecka. W 1953 roku funkcję kierownika szkoły objął Józef Michalak.
Kierownictwo szkoły i Komitetu Rodzicielskiego rozpoczęło starania aby w czynie społecznym wybudować budynek szkolny. W myśl obowiązujących przepisów, przy tego rodzaju budowie szkół potrzebny był wkład społeczeństwa w kości 30% kosztów budowy. Zorganizowano wiele imprez dochodowych w loterii fantowych, zabaw tanecznych i powoli gromadzono środki finansowe.
[1] – taką szkołę dla analfabetów prowadził również w Czarnowcu Sołtys Julian Borkowski.

Skromny, ale bardzo ważny podpis pod uchwałą GRN, Sołtysa Gierłowskiego z Czarnowca

Dnia 24 lutego 1955 r. na plenarnym posiedzeniu Gminnej Rady Narodowej w Rzekuniu kierownik szkoły pan Józef Michalak wystąpił z wnioskiem budowy nowej szkoły, podkreślając ciężkie warunki lokalowe. Wniosek został przyjęty przez G.R.N. Wniosek odpowiednio umotywowano i wysłano do Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Ostrołęce – tekst uchwały poniżej:

W 1955 roku Gromadzka Rada Narodowa podjęła ważną uchwałę w sprawie budowy obiektu dla Szkoły Podstawowej w Rzekuniu.
Oto ona: Uchwała nr III (2) 55:
„Gromadzka Rada Narodowa w Rzekuniu na sesji swej 24 II 55 r. postana­wia wystąpić z wnioskiem do Powiatowej Rady Narodowej w Ostrołęce o wstawie­nie do planu budowy Szkoły Podstawowej w Rzekuniu.
Uzasadnienie. Gromadzka Rada Narodowa, Komitet Rodzicielski, jak i całe społeczeństwo zdaję sobie sprawę z trudności lokalowych, jakie ma Szkoła Podsta­wowa w Rzekuniu. Mieści się ona w dwóch prywatnych budynkach, (które) nie są dostosowane do celów wychowania i nauczania dziatwy szkolnej. Sale są małe, klatka schodowa czarna, schody strome zagrażające dzieciom, brak szatni, korytarza, sali gimnastycznej, pomieszczeń na pomoce naukowe, kancelarii. Nie ma nawet kawałka boiska przed budynkiem, na którym dzieci mogłyby zabawić się w czasie przerwy. Społeczeństwo tutejsze pragnie przyjść z pomocą szkole w jej trudnych warunkach i postanowiło wytężyć swe siły, aby zbudować piękny, dostosowany całkowicie do obecnych wymogów budynek szkolny, który by przyciągał dzieci swymi jasnymi, es­tetycznymi, ogrzanymi .salami. Komitet Rodzicielski doszedł do wniosku, że czas już najwyższy, by rozpocząć dzieło budowy szkoły. W miesiącach styczniu i lutym b.r. zorganizowane zostały dwie imprezy dochodowe, które dały przeszło 3 tysiące złotych czystego dochodu na cele rozpoczęcia budowy. W planie Komitetu Rodzicielskiego są przewidziane dalsze imprezy dochodowe, jak przedstawienie, loteria fantowa, majów­ka i inne w celu zebrania jak najwięcej gotówki. Całe społeczeństwo tutejsze popiera poczynania Komitetu Rodzicielskiego. W najbliższym czasie będzie przeprowadzona zbiórka kamienia na budowę fundamentów. Społeczeństwo jest gotowe opodatkować się na rzecz budowy szkoły oraz dać robociznę. Mając na uwadze piękną inicjatywę tut. społeczeństwa w jego imieniu ośmielamy się prosić Prezydium Powiatowej Rady Narodowej o przyjście z pomocą i wstawienie budowy szkoły w Rzekuniu do swoich planów inwestycyjnych.
Niżej pieczęć i podpis
Gierłowski Stanisław”

Ofiarność i zapał społeczeństwa gminy Rzekuń oraz jego gotowość do wszelkich działań, by zdobywać środki finansowe na budowę szkoły spowodowały, że w późniejszym terminie została ujęta w planie budowy ty­siąca szkół na Tysiąclecie Państwa Polskiego.
W styczniu 1956 r. Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Ostrołęce zaplanowało budowę szkoły w Rzekuniu w Pięciolatce 1956-1960.
W tym roku szkolnym rodzice opodatkowali się po 50 zł na zakup kamienia pod budowę szkoły. W miesiącach: maj, czerwiec i lipiec zwieziono 48 m3 kamienia.

W październiku 1958 r. Prezydium Powiatowej Rady Narodowej poinformowało, że budowa nowej szkoły wyszła z planu inwestycyjnego na rok 1959, z powodu braku gotówki. Mimo niepowodzeń Komitet Rodzicielski nie zaprzestał działać. Delegacje K.R. wyjeżdżały interweniować do Kuratorium Okręgu Szkolnego Warszawskiego i do Ministerstwa Oświaty. W niedługim czasie sprawa budowy szkoły w Rzekuniu wzięła zupełnie inny obrót. W związku z hasłem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej „1000 szkół pomników na 1000-lecie istnienia Państwa Polskiego” w dniu 28. lutego 1959 r. nadany został komunikat Polskiego Radia, a w dniu 2. marca 1959 r. ukazał się komunikat w Trybunie Ludu (gazecie, M.K.) o budowie Szkoły Pomnika 1000-lecia w Rzekuniu.

Jeszcze przed przeprowadzką do nowego budynku w skład Rady Pedagogicznej w 1957 r. wchodzili: Józef Michalak – kierownik szkoły i nauczyciele: Michalak Janina, Kowalczyk Irena, Stepnowska Krystyna (z Czarnowca, M.K.), Bobiński Henryk i ks. Truskolaski Marian.

15 lipca 1959 roku odbyło się uroczyste wmurowanie kamienia węgielnego pod budowę szkoły.
Został sporządzony specjalny Akt i został, odczytany przy licznie zgromadzonej społeczności Rzekunia i okolic.

„Realizując hasło (…) na <1000-lecie istnienia Państwa Polskiego 1000 szkół w czynie społecznym> z inicjatywy Społecznego Komitetu Budowy Szkoły Tysiąclecia przy Ministerstwie Spraw Wewnętrznych przy poparciu społeczeństwa wsi Rzekuń, Czarnowiec, Ławy, Daniszewo, część Suska Starego oraz społeczeństwa całego powiatu ostrołęckiego, biorąc udział w gromadzeniu Społecznego Funduszu Budowy Szkół w dniu 15 lipca 1959 roku kosztem 2 939 000 złotych rozpoczyna się budowę pierwszej Szkoły Pomnika Tysiąclecia imienia generała Józefa Bema w Rzekuniu…

28. sierpnia 1960 roku następuje uroczyste otwarcie szkoły!

W części oficjalnej odbyły się przemówienia oraz odczytanie Aktu Przekazania Szkoły Pomnika 1000-lecia im. gen. Józefa Bema w Rzekuniu.

Treść aktu:
„Społeczny Komitet Budowy Szkoły w dniu 28. sierpnia 1960 r. uroczyście przekazuje do użytku nowo wybudowaną, kompletnie wyposażoną szkołę podstawową oraz salę świetlicową i bibliotekę przeznaczoną dla mieszkańców Rzekunia. Obiekt ten jest Pomnikiem Tysiąclecia, wzniesionym w odpowiedzi na apel PZPR. Szkole nadaje się imię generała Józefa Bema, gorącego patrioty i bohaterskiego dowódcy…”

SZATANDAR DLA ZBIORCZEJ SZKOŁY GMINNEJ

24 maja 1975 r. Zbiorcza Szkoła Gminna w Rzekuniu otrzymała sztandar, ufundowany przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Uroczystość przekazania sztandaru zgromadziła młodzież szkolną, mieszkańców Rzekunia i okolicznych wiosek.

Młodzież szkoły serdecznie wita licznie przybyłych gości z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.
Akt przekazania Szkole Sztandaru odczytuje płk. Jerzy Szlendak.

"Obiekt ten jest Pomnikiem Tysiąclecia wzniesionym (...) z dobrowolnych składek pracowników Ministerstwa Spraw Wewnętrznych oraz Społecznego Funduszu Budowy Szkół Tysiąclecia."

Historia Szkoły nie ma końca i początku

Historia Szkoły Podstawowej w Rzekuniu ma oczywiście swój początek i nie może mieć końca. Dyrekcja, grono pedagogiczne, uczniowie, absolwenci, byli pracownicy, dyrektorzy i członkowie Rad Rodziców – Komitetów Rodzicielskich poświęcili w jej murach wiele dni, miesięcy, lat.
Nawet tacy absolwenci jak ja, który nigdy (w czasach szkolnych) nie cierpiał historii, bo na pewno uczono nas nie tego co powinniśmy wiedzieć; np. o ZSRR, o zbrodniczym CCPP, o kacapach i odwiecznych wrogach Polski i Polaków – ruskiej dziczy, która okupowała nasz kraj od wieków…

Dziś czytając o historii (również mojej, uczęszczałem do niej w latach 1977-1980) szkoły brakuje mi trochę serca w przygotowaniu tak ważnych wątków z przeszłości placówki.
Gdy czyta się krótkie streszczenie o dziejach szkoły na stronie www to chciałoby się powiedzieć – prosimy o więcej!
Indeks historyczny kończy się na 2009 roku, a przecież w kolejnych latach szkoła rozkwitła, rozbudowała się, uczniowie zdobyli zaszczytne tytuły, a byli dyrektorzy szczycą się, że mogli tu pracować. Pamiętamy, że w latach 1999-2019 w tym samym budynku oddanym do użytku w 1960 r. funkcjonowało Gimnazjum, a szkoła została zmodernizowana i rozbudowana.
Gdyby dyrekcja przychyliła się do zainicjowania odkrycia na nowo historii placówki to powstałaby zapewne piękna publikacja – może już na kolejną rocznicę/jubileusz?
Można w tych, wszelakich (jeszcze nieistniejących) indeksach przytoczyć, kto i kiedy był kierownikiem, dyrektorem. Jakie, w którym roku sukcesy odnosiły szkolne chóry, drużyny sportowe, nauczyciele itp.
W okresie 1918-2025 tak dużo się wydarzyło w budynku Szkoły Podstawowej imienia gen. Józefa Bema…

Może w swoim wpisie za dużo się rozmarzyłem, bo zdaję sobie również sprawę, że przytaczanie i wygrzebywanie wielu historycznych kart z naszej jeszcze zapamiętanej przeszłości nie jest łatwe i pochłania setki godzin mrówczej pracy.
Ale może komuś by się chciało czy zachciało i taką historię Szkoły Podstawowej w Rzekuniu by na nowo opracował?
Możliwe, że taka już jest ale wcześniej się tym nie interesowałem.
A może niezmordowana Pani Anna Nosek? Setki jak nie tysiące absolwentów zapewne z chęcią wzięłoby pozycję o historii swojej szkoły do domowej biblioteczki.

Dzięki nieocenionej pracy Pana Jerzego Dziewirskiego – byłego dyrektora szkoły w Rzekuniu, w Jego „Monografii Gminy Rzekuń” można wyszukać wiele informacji o placówce.

To dzięki Jego pracy, dziś przytoczone teksty w powyższym artykule są w zdecydowanej większości Jego autorstwa – „Monografia gminy Rzekuń”.

Jerzy Dziewirski urodził się w 1931 r. w Ostrołęce, w rodzinie wojskowej (ojciec służył zawodowo w 5 Pułku Ułanów Zasławskich). Jest absolwentem Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Po ukończeniu studiów pracował w Liceum Ogólnokształcącym w Sobolewie, potem w Liceum Pedagogicznym w Ostrołęce i w Zespole Szkół Zawodowych nr 3, w Ostrołęce. Po utworzeniu województwa ostrołęckiego pracował w Kuratorium Oświaty i Wychowania w Ostrołęce. Następnie byt dyrektorem Szkoty Podstawowej w Rzekuniu, ostatnia praca to Zespół Kolegiów Nauczycielskich w Ostrołęce. Jest autorem licznych szkiców i artykułów publicystycznych publikowanych w prasie. oraz w wydawnictwach zbiorowych “Powstanie Styczniowe w Puszczy Zielonej’, „Mieszkańcy województwa ostrołęckiego na regularnych frontach drugiej wojny Światowej”, „Funkcjonowanie tradycji niepodległościowych z okresu powstań narodowych”, “Powstanie kościuszkowskie w symbolach kultury regionu”). Jest współautorem książki „5 Pułk Ułanów Zasławskich i autorem książek: „General Ludwik Kicki bohater nie tylko Ostrołęki”, „Rzekuń i okolice”, “Mała Troszyńska Ojczyzna”, „Goworowo i okolice” oraz „Olszewo-Borki Monografia Gminy”, “Bitwa pod Ostrołęką 26 maja 1831 roku”. W 2009 r. otrzymał doroczną nagrodę starosty ostrołęckiego za szczególne osiągnięcia w upowszechnianiu i ochronie kultury regionalnej.

Na powyższym obrazku z dyrektorem Dziewirskim czytamy jakże aktualne przesłanie (także w 2025 r.):

POLSKO
BĄDŹ NAM DOMEM, DRZWI OTWÓRZ SZEROKO
NASZĄ MŁODOŚĆ JAK DAR PRZYJMIJ SZCZODRY
JEDNO NIEBO MAMY NA GŁOWĄ
TWOJEJ BIELI, CZERWIENI TWEJ GODNI

Kilka ważnych dat z życia szkoły

(indeks skopiowany ze szkolnej strony www)
1939 r. – wybuch II Wojny Światowej uniemożliwia planowaną budowę szkoły
1945 r. – powstaje szkoła w kamienicy Wacława Jakackiego
1956 r. – planowana budowa szkoły w pięciolatce 1956-1960 r.
1960 r. – uroczyste otwarcie szkoły „Pomnika 1000 – lecia na 1000 – lecie istnienia Państwa Polskiego”. Nadanie imienia szkole
1975 r. – Zbiorcza Szkoła Gminna otrzymuje sztandar ufundowany przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych
1977 r. – funkcje patronackie nad szkołą przejmuje Wojewódzka Komenda Milicji Obywatelskiej w Ostrołęce
1987 r. – została wydana pierwsza szkolna gazetka
1989 r. – Inspektor Oświaty i Wychowania Aniela Smugorzewska otrzymuje Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, a Ewa Jaroń Złoty Krzyż Zasługi, nadany przez Prezydenta Polski
1998 r. – pierwsze w dziejach szkoły prawdziwie demokratyczne wybory do Rady Samorządu Uczniowskiego
1999 r. – przeprowadzamy się do nowego budynku szkoły (nowy budynek przy ul. Nowej, M.K.)
2001 r. – spotkanie przedstawicieli różnych typów samorządów
2009 r. – uroczyste otwarcie hali sportowej oraz przekazanie nowego sztandaru szkoły

Dziś na stronie fejsbukowej Szkoły Podstawowej w Rzekuniu znajdujemy zaproszenie na uroczystości

20.05.2025 r.
„Szanowni Państwo,
Z okazji 107 rocznicy powstania szkoły, 65 rocznicy utworzenia/pobudowania szkoły „Tysiąclatki” oraz 50 rocznicy nadania imienia[2] naszej szkole, pragniemy uczcić to wyjątkowe wydarzenie w sposób szczególny, który podkreśli nasze wspólne wspomnienia, wdzięczność i więź, jaka łączy nas ze szkołą.
Serdecznie zapraszamy do przesyłania kartek z życzeniami jubileuszowymi.
Wasze kartki zostaną zaprezentowane podczas jubileuszowych obchodów oraz umieszczone na tablicy, stronie facebook i stronie internetowej naszej szkoły.
Kartki prosimy przesyłać na adres:
Szkoła Podstawowa im. gen. Józefa Bema w Rzekuniu, ul. Nowa 7, 07-411 Rzekuń
Termin nadsyłania kartek: 26.05.2025
Z góry dziękujemy za każde słowo i gest pamięci.
Razem twórzmy historię naszej szkoły!
Z wyrazami szacunku,
Dyrektor szkoły Ewa Borowska – Sawicka”
[2] – prawdopodobnie chodziło o ufundowanie Sztandaru?

I choć nie ma tu żadnej konkretnej daty, kiedy i gdzie mają się odbyć uroczystości, to warto przytoczyć zaproszenie Pani Dyrektor, bo zapewne nie wszyscy absolwenci korzystają z fejsbuka, a możliwe, że jako sympatycy szkoły chcieliby złożyć życzenia Szkole kolejnych stu lat.

Zachęcam mieszkańców Czarnowca do składania życzeń Szkole Podstawowej w Rzekuniu z okazji pięknego jubileuszu.

I na koniec ciekawostki technologiczne i rowerowe

W roku szkolnym 1949/1950 szkoła została zradiofonizowana. Komitet Rodzicielski zakupił radioodbiornik firmy „Aga” oraz 3 głośniki.

Dnia 10. listopada 1973 r. uczniowie otrzymali rowery. W szkole odbyło się uroczyste wręczenie.

Marek Karczewski

Źródła:
– Rzekuń, Monografia gminy – Jerzy Dziewirski
– strona www sprzekun.ddv.pl – dostęp 20.05.2025 r.
– tablica FB Remigiusz Makowiecki
– tablica FB Szkoły Podstawowej w Rzekuniu
– strona www fotopolska.eu
– zdjęcia z kolekcji Anny Nosek

edit: 2025.05.23

Pani Anna Nosek podesłała kilka zdjęć ze zjazdów absolwentów

W niedzielę, 18 maja 2025 r. odbyła się pierwsza tura głosowania na prezydenta RP.

W pierwszej turze nie wyłoniono zwycięzcy, a do drugiej tury głosowania dojdzie w niedzielę 1 czerwca 2025 r.

Czarnowiec i jego mieszkańcy podczas pierwszego głosowania zdecydowanie zwyciężyli wśród wszystkich sołectw powiatu ostrołęckiego!

80,33%

Dlaczego zwyciężyli?
Frekwencją, która w naszym lokalu wyborczym, w Obwodowej Komisji Wyborczej wyniosła aż 80,33%!
Jest to wynik bijący na głowę wszystkie inne Obwodowe Komisje Wyborcze, których w całym powiecie było aż 118!

WIELKIE BRAWA DLA WSZYSTKICH MIESZKAŃCÓW ZA AKTYWNOŚĆ!

Jedynym wyjątkiem, to frekwencja lekko wyższa w zamkniętym Zakładzie Karnym, w Przytułach Starych, tam osadzeni poszli głosować w ilości 81,33%

Na kogo głosowali mieszkańcy Czarnowca pisaliśmy tu ->

Nie bądźmy obojętni w drugiej turze!
Idźmy do wyborów!

Marek Karczewski

Z elektryka kawka w Czarnowcu…

Nie żebym wspierał czy polecał kupowanie elektryków, bo jestem tradycjonalistą i wolę benzyniaki czy diesle, ale ten obraz mnie zaciekawił 🙂

Na portalu moja-ostroleka.pl ukazał się dziś wpis o parzeniu kawy prosto z elektryka. Co ma wspólnego z Czarnowcem?

W tle widać chyba znane miejsce wszystkim mieszkańcom. Płynie sobie spokojnie rzeka Narew, a bohaterowie pikniku zaparzyli dla siebie kawę z ekspresu – nieważne jakiej marki. Zaparzyli z ekspresu zasilanego energią prądu zmiennego 220V (jak piszą autorzy) choć w naszych sieciach domowych obowiązuje napięcie 230V – to tolerancja dla silnika ekspresu jest dopuszczalna.

Może i Państwa bystre oko zauważyło w tej krótkiej „ekologicznej” historyjce wątek czarnowiecki?

Ja osobiście pierwsze co zauważyłem to Czarnowiec.
Dlaczego?
No właśnie, dlaczego Czarnowiec w historii z nad Narwi?

Osobiście posiadam wszystkie trzy kubeczki, z których kawę na łonie natury pili bohaterowie wycieczki. Trzy kubeczki, bo i uczestników było troje (ktoś robił zdjęcie) – ciekawe kto? Jak Państwo obstawiają?

Kubeczek z logiem „610 lat Czarnowca” zaprojektował Pan Krzysztof Chojnowski z Ostrołęki. Kubek z wyścigu kolarskiego MTB w Kadzidle stworzyli moi koledzy z „Kurpie TEAM” również w 2023 r.

Ta fajna, dość nawet sympatyczna historyjka skłoniła mnie do zadania Państwu pytania.
Czy bylibyście Państwo zainteresowani gadżetami z logiem Czarnowca – taki lokalny mikro patriotyzm wyrażony gadżetem?
Czy uważacie, że zamówienie kubeczków, filiżanek, smyczy, czapeczek z daszkiem lub buff (kominów) z logiem Czarnowca to dobry pomysł?

Bardzo proszę o Państwa zdanie, czy taki bardzo lokalny, mikro patriotyzm, do najmniejszej struktury administracyjnej kraju jest dobrym pomysłem?
O komentarze proszę na priv lub pod postem na fejsbuku. Można też pisać sms-a na mój telefon, jakiego typu gadżet zechcieliby Państwo w swojej kolekcji.

ps. Jeszcze muszę wspomnieć, że ten sympatyczny Pan z bródką (na zdjęciu poniżej), chyba raczej na pewno miał coś wspólnego ze Świętym Mikołajem, który odwiedził naszą świetlicę dnia 14 grudnia 2024 r. – pisaliśmy o tym tu ->
Rzuciła mi się gdzieś w oczy (chyba umowa o dzieło), sporządzona w Rovaniemii na ziemi fińskiej, w sprawie dostarczenia biskupa urodzonego 6 grudnia 343 roku.
Mogę się mylić ale raczej chyba, na pewno nie 🙂 Wdziałem tego Pana, tego wieczora gdy kręcił się podejrzanie przy (tym razem) samochodzie spalinowym, z którego wysiadał święty i udał się do świetlicy na 6. Spotkanie Opłatkowe.
Dlaczego w taki sposób dotarł Mikołaj do Czarnowca? Bo w tym okresie nie było śniegu, a renifery nie dały rady ciągnąć sań po czarnym asfalcie 🙂

Dziękuję portalowi moja-ostrołęka.pl za sympatyczne czarnowieckie popołudnie, spowodowane artykułem z Czarnowcem w tle.

Zachęcam do przeczytania pełnego artykułu o parzeniu kawy z elektryka.

Marek Karczewski

Poniższe fotografie z kubeczkiem „610 lat Czarnowca” pochodzą z portali moja-ostroleka.pl – dziękujemy.

I tura wyborów prezydenckich. Jak głosowali mieszkańcy Czarnowca?

Pierwsza tura wyborów prezydenckich odbyła się w niedzielę 18 maja 2025 r.. Głosowano na 13. kandydatów.
Żaden z kandydatów nie uzyskał bezwzględnej większości. Dwa tygodnie później — w niedzielę 1 czerwca 2025 r. przeprowadzona zostanie druga tura wyborów. Tym razem wybierać będziemy już tylko między dwoma kandydatami, którzy w pierwszej turze uzyskali dwa najlepsze wyniki.

Oto wyniki z Obwodowej Komisji Wyborczej nr 7 w Czarnowcu (Świetlica wiejska ul. Dzikiej Róży 2).

Poniższe skany z wynikami pochodzą ze strony wybory.gov.pl/prezydent2025

Marek Karczewski

Tym razem wyjątek. Tym razem nie o samym Czarnowcu. Tym razem nie o rdzennych mieszkańcach Czarnowca.
Jednak sama wieś Czarnowiec jak Rzekuń i Stacja Ostrołęka to przed laty (w XIX i XX wieku) były miejsca bardzo od siebie zależne i ze sobą powiązane.
Wielokrotnie przytaczaliśmy już w naszych artykułach historycznych zdarzenia związane z mieszkańcami Czarnowca, którzy często „żyli z kolei”. Pisaliśmy o rodzinie Złotkowskich, a także innych rodzinach, które utrzymywały się nie tylko z uprawy roli na słabej klasy ziemi, a przede wszystkim z kolejarstwa.

Dziś zaciekawiła mnie historia przybyszy do naszej gminy/parafii rzekuńskiej, którzy możliwe, że pozostawili po sobie potomków stąpających również po ziemi naszej wioski.

Pani Marta Wojciechowska z Myszyńca, od wielu lat znakomicie wyłuskuje pozagrobowe historie, które są publikowane na stronie fejsbukowej pod nazwą HISTORIE W AKTACH ZAPISANE.
Zdaję sobie sprawę, że wielu czytelników nie korzysta z facebook`a, więc postanowiłem opublikować dziś tę historię.
Czy będzie to wyjątek od reguły? Nie jestem w stanie Państwu odpowiedzieć, bo nie znamy, jak się okazuje jeszcze setek, tysięcy czy milionów historii naszych przodków i nie wiemy co jeszcze wydłubie z akt parafialnych Pani Marta.

Jest to nieoceniona pomoc, która zdecydowanie odsłania, często zapomniane karty z naszej lokalnej historii.

Z tego miejsca chciałbym serdecznie podziękować Pani Marcie za dotychczasowe podsyłanie dziesiątek już aktów urodzeń/chrztów, ślubów, zgonów mieszkańców Czarnowca!
Wspólnie liczymy na więcej.

Osobiście interesuje mnie „wykaz” pochowanych mieszkańców Czarnowca na cmentarzu (starym cmentarzu 1410-1899 red.) – naprzeciwko kościoła w Rzekuniu. Chodzi o to miejsce gdzie stał „Ludaszek”, a teraz w tym miejscu został urządzony trawnik.

Marek Karczewski

Dziś artykuł Pani Marty Wojciechowskiej, którego treści opublikowane również na naszej stronie, może dotrą w szerszy sposób do potomków wspominanej rodziny.
Oryginał na FB

W pobliżu zabytkowej kaplicy na cmentarzu w Rzekuniu znajduje się nagrobek rodziny Kozdajewskich. Spoczywają pod nim małżonkowie Roman i Jadwiga z Sulińskich oraz ich córeczka Marysia. Imiona i nazwiska małżonków wypisano na pionowej płycie, a dziewczynkę upamiętniono na poziomej, pokruszonej niestety przez upływający czas.

Podczas indeksowania rzekuńskich metryk nauczyłam się już po trochu rozpoznawać nazwiska typowe dla tej parafii i te, które pochodziły „ze świata”. W przypadku rodziny Kozdajewskich byłam niemal pewna, że należą do tej drugiej grupy.

Zaciekawiona, gdzie tym razem zaprowadzą mnie ścieżki poszukiwań zabrałam się za lekturę metryk – najpierw tych spisanych w parafii Rzekuń. Pierwszy ślad rodziny Kozdajewskich znalazłam w księdze urodzeń z 1908 roku. W niej 26 grudnia zapisano akt chrztu Marii Kozdajewskiej córki czterdziestopięcioletniego maszynisty zamieszkałego na Stacji Ostrołęka i jego dziesięć lat młodszej małżonki Jadwigi z Sulińskich. Rodzicami chrzestnymi urodzonej 20 września 1908 roku Marysi zostali Stefan Suliński i Czesława Pawełkiewicz, żona nadkonduktora ze Stacji Ostrołęka. Dziewczynka bardzo krótko była radością swoich rodziców, zmarła trzy miesiące po swoich pierwszych urodzinach 21 grudnia 1909 roku.

Niecały rok po śmierci Marysi 17 listopada 1910 roku Roman i Jadwiga doczekali się narodzin córeczki, której nadali imię Aleksandra. Dziewczynka została ochrzczona 22 kwietnia 1911 roku, a jej rodzicami chrzestnymi byli Antoni i Aleksandra Kozdajewscy. Na marginesie aktu chrztu małej Oli znalazłam adnotację o zawarciu przez nią związku małżeńskiego.

Kolejna córka Kozdajewskich Stanisława przyszła na świat 1 kwietnia 1914 roku. Dziewczynka przeżyła jedynie trzy miesiące, zmarła 5 lipca. Po czterech i pół roku od śmierci Stasi, 7 stycznia 1919 roku rodzina Romana i Jadwigi powiększyła się o Lucjannę Jadwigę. Jej chrzest odbył się w Rzekuniu 17 maja 1919 roku. Ojcem chrzestnym dziewczynki był Zygmunt Chruszczewski, maszynista ze Stacji Ostrołęka.

W 1930 roku Roman Kozdajewski przeszedł na zasłużoną emeryturę otrzymując odprawę emerytalną w wysokości tysiąca złotych.

Dwa lata później 11 lutego 1932 roku emeryt kolejowy ze Stacji Ostrołęka stracił żonę, a jego córki matkę. Zgodnie z aktem zgonu jego żona przyszła na świat w Irkucku z Józefa i Marii z Kilińskich małżonków Sulińskich i przeżyła pięćdziesiąt dziewięć lat.

Udało mi się odnaleźć akt ślubu rodziców Jadwigi, którzy pobrali się 10 lipca 1859 roku w warszawskiej parafii pod wezwaniem św. Jana. Przyszły ojciec Jadwigi pracował wówczas jako urzędnik komunikacji lądowych i wodnych. Starsze siostry przyszłej pani Kozdajewskiej Marianna i Justyna przyszły na świat w Warszawie, odpowiednio w 1860 i 1862 roku. Trafiłam jeszcze na brata sióstr Sulińskich – Józefa Jana, który urodził się w Krasnojarsku na Syberii około 1866 roku. Wygląda na to, że rodzina Józefa i Marii być może w związku z powstaniem styczniowym trafiła na Syberię, gdzie przyszli na świat Józef Jan i Jadwiga, a być może także inne ich rodzeństwo.

Roman Kozdajewski bardzo krótko pozostał wdowcem, już w następnym roku 5 maja 1933 roku dołączył do zmarłej żony. Z jego aktu zgonu dowiedziałam się, że emeryt kolejowy ze Stacji Ostrołęka przyszedł na świat w Żelechowie powiatu łukowskiego z Antoniego i Aleksandry z Samborskich małżonków Kozdajewskich.

Nie udało mi się odnaleźć ani aktu chrztu Romana, ani aktu ślubu jego rodziców. Trafiłam jedynie na akty chrztu braci Romana : Antoniego i Jana Pawła oraz siostry Stanisławy, którzy przyszli na świat w parafii Radoryż w powiecie łukowskim, obecnie w województwie lubelskim. Rodzice Kozdajewskich Antoni i Aleksandra zmarli w Kielcach. Ich akty zgony sporządzono w tamtejszej parafii katedralnej. Antoni zmarł w 1910 roku, a jego żona dziewiętnaście lat później.

Nie wiem, gdzie i kiedy pobrali się Roman i Jadwiga Kozdajewscy, ani czy mieli inne, starsze niż wymienione w poście, dzieci. Ich nagrobek z rzekuńskiej nekropolii zapisany na niedoskonałej fotografii zaprowadził mnie w miejsca wcześniej zupełnie nieznane.

A to spotkanie było konieczne, aby o nich przypomnieć…

Ps. Serdecznie dziękuję Pani Wioletcie Czaplickiej, bez której życzliwości odwiedziny rzekuńskiego cmentarza nie byłyby możliwe.

Marta Wojciechowska

Słowo „faryzeusz” nie jest słowem, w żaden sposób obraźliwym!
Słowo „faryzeusz” określa wyłącznie osobę, która postępuje w dwojaki sposób!

„Słowo „faryzeusz” pochodzi od hebrajskiego słowa „perušim”, które oznacza „oddzieleni” lub „separatystyczni”. Ten termin odnosi się do grup religijnych, które żyły w żydowskim imperium w okresie między Biblią Hebrajską a Nowym Testamentem. Ich nazwa wskazuje na ich praktykę oddzielania się od osób rytualnie nieczystych, aby zachować czystość i zbliżyć się do Boga.„

Słownik języka polskiego natomiast wyjaśnia słowo „faryzeusz” tak:
1. przenośnie: człowiek fałszywy, obłudny; hipokryta, bigot;
2. członek stronnictwa polityczno-religijnego w starożytnej Judei, przeciwnik saduceuszy – punkt drugi nie dotyczy już XXI wieku.

Dlaczego zadano pytanie, czy w Czarnowcu tacy mieszkają?

Historia Czarnowca nie zna dotychczas przypadków wybiórczego traktowania mieszkańców w zakresie tradycji chrześcijańskiej. Mogą występować przypadki wybiórczości politycznej, gdzie zwolennicy jednej partii politycznej nie informują o swoich działaniach i zamierzeniach członków innej partii politycznej. Można to nazwać rywalizacją polityczną.
„Rywalizację partii politycznych można określić jako konkurencję lub walkę o władzę, która odbywa się w ramach systemu partyjnego. Partie konkurują ze sobą o zdobycie poparcia wyborców, miejsca w parlamencie i wpływu na decyzje polityczne.”
Jednak czy w przypadku wiejskiej tradycji chrześcijańskiej można rywalizować o cokolwiek?

Jeśli tak, to mogą to czynić wyłącznie faryzeusze.

Począwszy od 2019 r., gdy przez mieszkańców Czarnowca zostałem wybrany na „stołek” sołtysa, starałem się wówczas w dość niekonwencjonalny, niespotykany dotychczas sposób informować mieszkańców o wszelkich wiejskich wydarzeniach. Nawet o odbiorze śmieci! W tym miejscu muszę dodać, że nawet rzekuński wójt chwalił mnie w obecności innych wójtów powiatu ostrołęckiego, że „Karczewski podniósł wysoko poprzeczkę innym sołtysom gminy”. Wyjaśniam, że nigdy nie zamierzałem z nikim rywalizować na nowinki czy prześciganie się pomysłami! Było to podyktowane wyłącznie moimi dotychczasowymi doświadczeniami zawodowymi jako: informatyk, organizator sportu, prezes Klubu Kolarskiego… Każdy sołtys ma własne pomysły na pełnienie swojej funkcji – ja miałem swoje.
Informacja docierała do wszystkich mieszkańców, którzy tego sobie życzyli. Wyrazili chęć informowania poprzez system SMS, podając swój numer telefonu.
Kto nie chciał, nie podał i SMS-ów nie otrzymywał, ale:
– miał dostęp do informacji wywieszanych na siedmiu tablicach ogłoszeń (w 2019 r. jeszcze pięciu),
– miał dostęp do informacji poprzez stronę domową Czarnowiec.pl,
– miał dostęp poprzez ogólnodostępny fanpage (stronę fejsbukową),
– miał dostęp poprzez zamkniętą grupę fejsbukową – wyłącznie dla mieszkańców Czarnowca.

Tak było i się skończyło, w 2025 r.

O co chodzi?

Do wiejskich obrzędów dorocznych, w których uczestniczyli prawie wszyscy mieszkańcy, należał zwyczaj poświęcania pól.

„Obchodzono go na wiosnę w dniu św. Marka czyli 25 kwietnia lub dni krzyżowe, tj. poniedziałek, wtorek i środę przed Wniebowstąpieniem.
Uroczysta procesja obchodziła pola od kapliczki do kapliczki, śpiewając litanię do wszystkich świętych i poświęcała po kolei wszystkie uprawne pola. Zwyczaj ten należał do bardzo starej tradycji. W każdym razie była to uroczystość związana z dawnym obrzędem wiosennym.
Zwyczaj święcenia pól pielęgnowany jest do dzisiaj w wielu polskich miejscowościach. Na przełomie kwietnia i maja mieszkańcy spotykają się przy przydrożnej kapliczce i rozpoczynają modlitwę o urodzaj i błogosławieństwo Boże w pracy, a także o zgodę, miłość dla wszystkich mieszkańców wioski.
Obrzęd jest wyrazem wiary w Bożą Opatrzność.
Według myśli chrześcijańskiej praca na roli to zaszczyt, służba, znak podjęcia współpracy z Bogiem, który podzielił się z nami możliwością tworzenia.„

Nie mam w tym wpisie absolutnie zastrzeżeń, że święcenia pól nie zaplonowano w moje imieniny, czyli 25 kwietnia!
Mam zastrzeżenia innego typu.

Przypomnę, że wszem i wobec (tym, którzy tego chcieli czy nie chcieli) przekazywałem informację o planowanych Święceniach Pól i Upraw (ŚPiU).

Dla zapominalskich, tu są zaproszenia:
2019,
2020, – pandemia C-19 i zakaz organizacji wydarzeń
2021, – ciąg dalszy zakazów – pandemiczny lockdown
2022,
2023,
2024.

Dziś tak już nie musi być?
Dziś faryzeusze wybierają, kogo życzą sobie na wiejskich wydarzeniach?
Dziś jest inaczej!

Osobę, która udaje, że jest wierząca, można nazwać hipokrytą, dwulicowcem lub faryzeuszem. Inne określenia to obłudnik, zakłamany, lub ktoś, kto ma podwójną moralność.

• Hipokryta: Osoba, która udaje coś, co nie jest prawdą, zwłaszcza w odniesieniu do wiary lub moralności.
• Dwulicowiec: Osoba, która mówi jedno, a myśli lub robi coś innego.
• Faryzeusz: Osoba, która zewnętrznie przestrzega zasady religijne, ale nie ma prawdziwej pobożności w sercu.
• Obłudnik: Osoba, która udaje, że ma uczucia lub przekonania, których w rzeczywistości nie ma.
• Zakłamany: Osoba, która mówi nieprawdę, zwłaszcza w sposób celowy.
• Podwójna moralność: Zasada, w której osoby są oceniane inaczej w zależności od ich pozycji społecznej lub grupy.

Czy dnia 2 maja 2025 r. zawinił duchowny, który nie zatrzymał się przy pierwszym krzyżu. Nie – tam nikogo nie było, bo właściciele i najbliższa rodzina nie została poinformowana w żaden dostępny technologicznie sposób!
Nawet średniowiecznej kartki nie potrafili faryzeusze napisać i wrzucić do skrzynki oddawczej, ze dwa dni przed zaplanowaną (ukrytą) uroczystością wiejską.

ps. To samo postępowanie tyczy się również „Święcenia Pokarmów”, w sobotę wielkanocną (19.04.2025 r.)!

Kto zatem w Czarnowcu jest faryzeuszem? A może jest ich wielu?
Ocenę pozostawiam Państwu.

ps2. O wydarzeniu, które prawdopodobnie się odbyło dowiedziałem się od mieszkańców Czarnowca w poniedziałek 5 maja 2025 r.!

Marek Karczewski

Edit: 2025.05.10, 13:05
Często docierają do mnie wiadomości prywatne (np. SMS, msg, WhatsApp…). Nie zawsze je publikuję. Dziś dotarła do mnie taka wiadomość:
„Panie Marku jak był Pan sołtysem wszystko było przejrzyste, jak dziś opisano w poście o Faryzeuszach.
I teraz jak już nie jest Pan sołtysem nadal więcej wiem o sprawach, wydarzeniach w Czarnowcu, chociaż mieszkam kawałek drogi od Czarnowca.
Od kiedy Pan Chełstowski jest sołtysem to widziałem jakieś posty które wstawiał, ale to było o jakiejś budowie placu zabaw w Borawem!
Jakoś to mnie nie bardzo zainteresowało.
Sołtys Czarnowca, a wiadomości o przyległych wioskach.
Szkoda, że Pan nie jest nadal sołtysem.
Ale po Pana postach to i tak widzę, że dla mnie, który już tu nie mieszka, to normalny mieszkaniec Czarnowca więcej robi dla mieszkańców niż sołtys.
Tak trzymaj.„

UWAGA! Treść tej wiadomości została minimalnie zmoderowana, ponieważ chciałem zataić tożsamość nadawcy. Dziękuję za dobre słowo.

Jak donosi portal moja-ostroleka.pl:
„…Dotychczas jedyną „bezbiedronkową” gminą podmiejską był Rzekuń. Ale to się, prawdopodobnie jeszcze w tym roku, zmieni. Pierwsza w gminie Biedronka ma powstać przy drodze Ostrołęka-Goworowo, tuż za granicami miasta.”

Jerónimo Martins Polska S.A. jest właścicielem sieci sklepów „Biedronka” – największej sieci detalicznej w Polsce, posiadającej sklepy zlokalizowane w ponad 1300 miejscowościach, która jest obecna na polskim rynku od 30 lat.

Docierają wiadomości, że budowa kolejnego marketu Biedronki może dokonać się właśnie w naszej wsi.
Powszechnie wiadomo, że Firma „INTER-BUD-POL” Jarosław Szczepanek z Ostrołęki to zdecydowany lider wśród właścicieli obiektów wybudowanych na potrzeby Biedronki. Zbuduje również Biedronkę w Czarnowcu? Okaże się niebawem.

A może Spółka Jeronimo Martins Polska zbuduje tu centrum dystrybucyjne, w którym znajdzie zatrudnienie wiele osób?
Dotychczas pod uwagę brane są dwie lokalizacje, ale jedynie działka nr 87/4 mogłaby spełniać wymogi pod budowę dystrybucji. Bardziej realną inwestycją wydaje się jednak budowa zwykłego marketu spożywczego.

Czy jeszcze w tym roku zrobimy zakupy w Biedronce, w Czarnowcu?
Może tuż po zbiorze kukurydzy, którą zasiał właściciel pola przy ulicy Łącznej?

Poniżej mapka z numerami działek, o których się mówi na wsi, że właśnie na nich może stanąć Biedronka.

87/4, Identyfikator działki 141510_2.0002.87/4, Pole pow. w ewidencji gruntów (ha) – 2.97
86, Identyfikator działki 141510_2.0002.86, Pole pow. w ewidencji gruntów (ha) – 1.05

Marek Karczewski

„Fair play” to pojęcie, które w sporcie oznacza uczciwą grę, respektowanie zasad, szacunek dla przeciwnika i honorowe znoszenie porażek. Oznacza to też, że zwycięstwo nie jest celem osiąganym za wszelką cenę, a raczej rezultatem uczciwej i sportowej rywalizacji.

Zaczęło się od wydania Postanowienia przez rzekuńskiego wójta

Zgodnie ze statutem wsi, który określa zasady przeprowadzania wyborów Sołtysa i Rady Sołeckiej ogłoszono wybory w Czarnowcu na dzień 5 maja 2024 r.
Przypadek?
Każdy mniej czy więcej zorientowany obywatel słyszał wielokrotnie o „łikędzie” – Słowo „weekend” pochodzi z języka angielskiego, gdzie „week” to „tydzień”, a „end” to „koniec”. W języku polskim „weekend” oznacza okres wolny od pracy i nauki, który trwa od piątkowego popołudnia do niedzieli. Dosłownie oznacza „koniec tygodnia”.
W kalendarz wpadają często tak zwane długie week-endy. Tak też przytrafiło się w maju 2024 roku.
W zasadzie wszyscy o tym doskonale wiedzieli, ale wójt jakoś ten fakt nieświadomie przeoczył. Jeden z mieszkańców nawet po ukazaniu się Postanowienia (wyłącznie na stronie BIP Urzędu Gminy) zatelefonował i grzecznie poprosił o zmianę terminu na tak zwany „normalny tydzień” – bez długich week-endów.
Niestety usłyszał, że nie ma takiej możliwości.

Włodarz w nieświadomości swej nie przewidział, że mieszkańcy Czarnowca – wyborcy Marka Karczewskiego gremialnie wyjeżdżają na długie weekend`y. Wójt niczego nie planował, a termin wyznaczył zupełnie przypadkowo.

Zgodnie ze statutem wywieszono Postanowienie – nie wcześniej jednak niż określa to zapis, czyli siedem dni przed zaplanowanym terminem wyborów.
Niestety (ponownie nieświadomie) nie powieszono ogłoszeń na wszystkich (siedmiu) czarnowieckich tablicach ogłoszeń.
Pomimo (nieświadomego) ukrywania faktów o terminie wyborów przed wyborcami Karczewskiego, Oni sami gdzieś pokątnie usłyszeli, że takie wybory mają się odbyć.
Rozdzwoniły się telefony z pytaniami „Dlaczego nie informujesz, że mają być wybory sołtysa?”, „Dlaczego na stronie BIP Urzędu Gminy nie mogę nigdzie wygrzebać treści Postanowienia?”, dlaczego, dlaczego?

Moje odpowiedzi były krótkie: „To wójt organizuje wybory, a nie sołtys”, „To wójt i urzędnicy powinni informować mieszkańców wsi o planowanych wyborach”.
Ja nie pcham się sam po pięciu latach deprecjonowania mnie przez włodarza gminy.

W piątek wieczorem (trzeciego maja!) się zaczęło! – w zasadzie dwie doby przed godziną „w”.

Po kilkunastu telefonach w piątek i sobotę, gdy niechcący rozniosła się wśród mieszkańców wiadomość o wyborach week-end`owych i później moim poście „Do czego służy w gminie system SMS-owy” wszystko się WYDAŁO.

W sobotę (czwartego maja!), dwadzieścia cztery godziny przed wyborami zadzwonił telefon. Mieszkaniec/mieszkanka* zapytał/a czy ja przyjdę na wybory, bo mieszkańcy chcieliby głosować na dotychczasowego sołtysa. Odpowiedziałem, że jeśli jest taka wola mieszkańców i właśnie otrzymałem zaproszenie do ponownego kandydowania, to nie mogę go odrzucić. Był to dla mnie wielki zaszczyt i wspaniała wiadomość, że dotychczasowa, pięcioletnia współpraca okazała się zadawalająca dla mieszkańców Czarnowca.
* Mieszkaniec/mieszkanka – nie mogę zdradzić płci, bo Wielki Brat obserwuje.

Gdyby nie jeden telefon – sołtysem wójta byłby już 5. maja Jego kandydat.

Sam nie wykonałem ani jednego telefonu, nigdzie (w mediach ani sms-owo) nie zachęcałem mieszkańców do przybycia. Był to spontaniczny zryw wolnościowy mieszkańców, jak podczas jakiegoś spotkania konspiracyjnego. Gdy przybyłem do świetlicy, to łzy same cisnęły się do oczu, gdy zobaczyłem tylu wspaniałych mieszkańców. Tak właśnie nawet w czasach demokracji wielu mieszkańców w obawie przed konsekwencjami obawiało się pokazania na zebraniu. Na szczęście jeszcze do dziś wybory są tajne, więc nikt, kto zaglądał w karty do głosowania nie wiedział na kogo oddano głos! Mobilizacja mojego elektoratu była znakomita – sam nie mogłem uwierzyć, że Oni tak bardzo nie chcą nic zmieniać, że jest Im dobrze, że są zadowoleni…
Jedna z rodzin przyjechała prosto z lotniska!
Walka (nie) Fair play okazała się porażką.
Pisaliśmy o tym tu ->

Z tego miejsca – po roku od pamiętnych wydarzeń, chciałbym ponownie serdecznie podziękować wszystkim, wówczas week-end`owym mieszkańcom – wyborcom, którzy głosowali na mnie: mentalnie, sms-owo, WhatsApp-owo, fejsbukowo. Bardzo mnie wspierali z: Włoskiej ziemi, z Brukseli, z Londynu, z Paryża oraz wielu innych tak zwanych ciepłych krajów. Oni nie mieli możliwości przybycia, bo wójt nieświadomie wyznaczył termin na weekend – długi weekend.

Acha!

Dodać należy, że jako dotychczasowy sołtys Czarnowca znałem mniej lub więcej (bardziej więcej) wszystkich mieszkańców – kto trwale zamieszkuje, kto ma tu szczoteczkę do zębów i jada śniadania, bo taki właśnie zapis wyczytujemy z treści statutu.
Po oddaniu swojego głosu (na siebie), bo przecież po to zostałem tu przez mieszkańców zaproszony – wyszedłem poza budynek aby odetchnąć świeżym powietrzem.
Pytam pewnego pana, którego widzę po raz pierwszy, „gdzie Pan mieszka, przy której ulicy?”. Pana odpowiedź była następująca: „Ja jeżdżę TIR-em i pan mnie nie widział”, „ale żony również nie rozpoznaję”, „a co chciałby Pan znać gdy mnie w domu nie ma?”
Ostatecznie postanowili zakończyć rozmowę i nie usłyszałem czy są rzeczywiście mieszkańcami Czarnowca. Inne znane mi od lat twarze osób, które już obecnie nie zamieszkują Czarnowca również głosowały. Za kim głosowały? Nie wiem.
Po wygranych wyborach, pogratulowałem kandydatowi wójta, ale On odpowiedział: „ja tu nikogo nie zapraszałem i nie przyprowadzałem” – no to zupełnie tak samo jak ja.

Czy przegrali, czy wygrali? Kto przegrał? Kto wygrał?

Tak, to zdecydowanie była rozgrywka NIE-Fair play!
Ale czy mogli pogodzić się z porażką?
Zdecydowanie nie!
Z każdym następnym tygodniem osłabiano ducha…
Następstwem było ->

Czy czuję się przegranym, czy zwycięzcą?

Zdecydowanie zwycięzcą!
Walka i ewentualna współpraca z ludźmi bez honoru nie jest dla mnie. Wielokrotnie, podczas tych sześciu lat doświadczyłem, że mówienie o prawdzie i dążenie do prawdy nie jest wśród takich ludzi atutem.
Funkcję można mieć lub nie, ale honor trzeba mieć zawsze. Sołtysem się bywa, a człowiekiem się jest.
Wielu mieszkańców gratulowało mi takiej decyzji oraz dziękowało za fajne sześć lat w sołectwie. Otrzymałem wiele prywatnych wpisów z podziękowaniami. Te prywatne wpisy rozumiem (nie na fejsbuku), bo ci mieszkańcy nadal mieszkają w Czarnowcu i gminie, a Wielki Brat czuwa.

ps.

Właśnie rok po tych wydarzeniach przypomniałem sobie, że kandydat wójta na sołtysa tak mocno obraził się na wioskę, na mieszkańców, że tak bardziej z wieczora wypisał się z grupy mieszkańców Czarnowca. Dla mieszkańców niekorzystających z mediów socjalnych wyjaśniam, że istnieją na fejsbuku zamknięte/ukryte grupy społeczności, które chcą do niej przynależeć.
Kandydat wypisał się z Czarnowca dnia 5 maja 2024 r.

Fair play w polityce?

Czy zatem walka fair play stosowana zazwyczaj w sporcie może być zaimplementowana do nawet najniższego poziomu polityki wiejskiej?
Fair play, czyli uczciwa i sportowa postawa, rzadko jest priorytetem w polityce. W polityce, gdzie dążenie do zwycięstwa i osiągnięcia celów często są najważniejsze, etyczne zasady mogą być często pomijane. 

Dlaczego fair play jest trudne w polityce?

• Konkurencja i ambicje: Polityka to arena, gdzie różne partie i kandydaci rywalizują ze sobą. W tej rywalizacji często priorytetem jest osiągnięcie celu, nawet kosztem przestrzegania zasad.
• Pragmatyczne podejście: Niektórzy politycy mogą uznać, że osiągnięcie celu, np. wygranie wyborów, usprawiedliwia użycie nieetycznych metod.
• Oczekiwania wyborców: Wyborcy mogą być bardziej zainteresowani konkretnymi rezultatami niż przestrzeganiem zasad.
• Braki w kontroli: Systemy kontroli w polityce mogą być słabe lub niesprawnie działające, co pozwala na popełnianie błędów. 

Przyczyny, dla których polityka może być mniej fair niż sport:

• Osobowość: Politycy mogą mieć cechy osobowościowe, które prowadzą do nieuczciwego zachowania, takie jak brak empatii lub chęć kontroli.
• Obiekt gry: W sporcie „gra” jest ograniczona do boiska, a zasady są jasno określone. W polityce „gra” jest znacznie szersza i obejmuje społeczeństwo, co prowadzi do większej liczby konfliktów interesów.
• Wpływ na społeczeństwo: Negatywne zachowania w polityce mogą mieć poważne konsekwencje dla całej społeczności, podczas gdy nieuczciwe zachowania w sporcie zwykle dotyczą tylko uczestników gry.

Życzę Państwu samych sympatycznych weekend`ów. Samych zwycięskich weekend`ów.

Życzę wszystkim walki Fair play!

Marek Karczewski

234 lata temu uchwalono Konstytucję 3. maja, która wprowadziła fundamentalne reformy służące wzmocnieniu Rzeczypospolitej Obojga Narodów.

Sejm Ustawodawczy w 1919 r. uznał datę uchwalenia Konstytucji za święto narodowe. W dwudziestoleciu międzywojennym uroczystości rocznicowe były organizowane co roku z wielką pompą i cieszyły się wielkim zainteresowaniem polskiego społeczeństwa.

Podczas niemieckiej okupacji również nie zapominano o upamiętnieniu tego ważnego dla Ojczyzny wydarzenia. I tak na przykład w 1944 r. przed ołtarzem polowym w lesie koło Życzyna partyzanci uczcili 153. rocznicę uchwalenia drugiej na świecie i pierwszej w Europie ustawy zasadniczej.

Komuniści w 1951 r. znieśli obchody ustanowienia konstytucji z kalendarza świąt państwowych. W kwietniu 1990 r. Sejm przywrócił dzień 3 maja jako święto narodowe.
Źródło: Muzeum Żołnierzy Wyklętych

W dniach tak ważnych dla nas Polaków, podczas obchodów międzynarodowych i państwowych świąt majowych, podczas których powinna u każdego Polaka zawisnąć biało-czerwona życzę wszystkim dążenia do zachowania naszej tożsamości narodowej.

Warto dodać, że zgodnie z ustawą uchwaloną 20 lutego 2004 r. o zmianie ustawy o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej, każdy może legalnie wywieszać flagę narodową nie tylko z okazji świąt państwowych, narodowych czy lokalnych, ale także z okazji uroczystości i wydarzeń z życia prywatnego. Flagę można zatem wywieszać kiedy się chce i kiedy się czuje taką potrzebę również z okazji prywatnych uroczystości aby w ten sposób manifestując szczęście, że jest się Polakiem. Wcześniej przez 50 lat istniał zakaz wywieszania flagi poza wyznaczonymi świętami.

Na budynku prywatnym nie umieszczamy flagi, na dachu!
Osoby prywatne nie powinny umieszczać flagi na maszcie lub na drzewcu zwieńczającym szczyt domu, gdyż jest to zarezerwowane dla instytucji publicznych. Maszty są dozwolone, pod warunkiem że znajdują się przed budynkiem. Najbardziej preferowanym sposobem ekspozycji jest wywieszenie flagi z okien lub balkonów.
Przy eksponowaniu flagi w pionie należy pamiętać, aby kolor biały był po lewej stronie dla patrzącego od frontu. Biel traktuje się jako ważniejszą od czerwieni (bo symbolizuje Orła Białego). Flaga musi być czysta i niezniszczona, a barwy nie mogą być wyblakłe.
Flaga powinna być powieszona na tyle wysoko, by nie dotykała ziemi ani wody.

Pytanie zasadnicze!
Czy sołtys obsadzony w styczniu przez rzekuńskiego wójta jest świadom świąt narodowych?
Gdzie flaga Polski?

1 maja – Święto Pracy (1950 r.) oraz rocznica wstąpienia Polski do Unii Europejskiej (2004 r.),
2 maja – Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej (2004 r.),
3 maja – Święto Konstytucji 3 Maja (1919 r.),
4 maja – Dzień Strażaka, Dzień Straży Pożarnej (2002 r.),
5 maja – Międzynarodowy Dzień Walki z Dyskryminacją Osób Niepełnosprawnych (lata 90. XX wieku),
6 maja – Europejski Dzień Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego
7 maja – Kapitulacja Niemiec (III Rzeszy) w 1945 r.
8 maja – Zakończenie II wojny światowej. Dzień Zwycięstwa (1945 r.)

Cieszy fakt, że wypełniliśmy nasz patriotyczny obowiązek – zakupiliśmy, zamontowaliśmy maszt, przy świetlicy i zawiesiliśmy na nim flagę Polski, która powiewa nad Czarnowcem do dziś.
Pisaliśmy o tym tu ->

Marek Karczewski

Rywalizacja „Aktywne Miasta” już się nakręca

Wielu mieszkańców, którzy już rywalizowali na dwóch kółkach, w okresie od 1. do 30. czerwca pamięta zaciekłą rywalizację.

Dotychczas jako sołtys Czarnowca zainicjowałem rywalizację w gminach i sołectwach.
Nasza gmina, a właściwie sołectwo Czarnowiec odnosiło sukcesy w grupie ostrołęckiej.
Czterokrotnie znaleźliśmy się na podium tej rywalizacji.
2021 wyniki -> Rzekuń – miejsce trzecie w grupie „Ostrołęka”
2022 wyniki -> gmina Rzekuń WYGRYWA! w grupie „Ostrołęka”
2023 wyniki -> Czarnowiec (gmina Rzekuń) na miejscu trzecim w grupie „Ostrołęka”
2024 wyniki -> Czarnowiec (gmina Rzekuń) drugi w grupie „Ostrołęka”.

Każdy kto ma taką ochotę może wziąć udział w rywalizacji

Naszym wspólnym celem jest kręcenie kilometrów dla miasta Ostrołęki.

Dzięki życzliwości Urzędu Miasta w Ostrołęce udało się dodać w aplikacji nową grupę rywalizacji pod nazwą „Czarnowiec.pl„

Co musimy zrobić aby zapisać się do właściwej grupy rywalizacji?

Aby zapisać się do rowerowej rywalizacji, należy pobrać aplikację „Aktywne Miasta” z Google Play lub AppStore, zarejestrować konto i w menu wybrać odpowiednią rywalizację.

Pobierz aplikację: Znajdź i pobierz aplikację „Aktywne Miasta” na swój telefon.
Zarejestruj konto: Zarejestruj się w aplikacji, podając wymagane dane. 

Przejdź do rywalizacji: W menu aplikacji wybierz zakładkę „Rywalizacje”. 
Wybierz rywalizację: W zakładce „Ogólne” wybierz odpowiedni trening.

Dołącz do grupy: Niektórzy organizatorzy lokalni (miasta, stowarzyszenia) tworzą grupy, do których możesz dołączyć, aby rywalizować w ramach swojej grupy. 

Wybierz miasto Ostrołęka – Media – Czarnowiec.pl
Po wykonaniu tych kroków będziesz mógł zacząć rejestrować swoje aktywności rowerowe w aplikacji i włączać się do rywalizacji.

Wybierz w aplikacji zakładkę aktywność i kręć kilometry.

Klub Kolarski 24h z siedzibą w Czarnowcu i portal Czarnowiec.pl zachęcają mieszkańców Czarnowca oraz sympatyków Czarnowca do przyłączenia się, do rywalizacji.

Trenujcie już w maju. Właściwa (ogólnopolska) rywalizacja rozpocznie się 1 czerwca 2025 r.

Oto wybrane propozycje dla rowerzystów:

Marek Karczewski

Wielkimi krokami zbliża się piękny okres majówki kolarskiej – rowerówki

Oto propozycje na kolarsko-rowerowe spędzenie czasu dla aktywnych mieszkańców Czarnowca

PROPOZYCJE (obowiązkowe):

Już 27 kwietnia (niedziela) o godz. 10:00 w Zagrodzie Kurpiowskiej, w Kadzidle rozpoczną się 5 Mistrzostwa w kolarstwie MTB. Wyścig organizuje Stowarzyszenie Kolarstwo Kurpie Kadzidło.

Po szczegóły o wyścigu zapraszamy tu ->

1 maja (czwartek) – tradycyjne przejazd rowerami szosowymi „Ostrołęka w KOŁO” (OwK). Kolarze spotykają się przy Rondzie Kuklińskiego.
Start punktualnie o godz. 10:00

Po szczegóły OwK odsyłamy tu ->

1 maja (czwartek) – tradycyjne WSC „Wiejski Szosowy Czwartek”.
Tym razem to druga szansa dla tych, którzy chcą się rozkręcić na rannym OwK i dobić na wieczornym WSC.
Start ostry, w Kurpiewskich na rondzie, o godz. 18:00.

O WSC można przeczytać tu ->

2 maja (piątek) odbędzie się Rajd Rowerowy organizowany przez MOSiR w Ostrołęce. Start dla zarejestrowanych wcześniej uczestników o godz. 11:00 na Placu Wolności w Ostrołęce.

Szczegóły o rajdzie znajdziecie tu ->

3 maja (sobota) – tradycyjne przejazd rowerami szosowymi „Ostrołęka w KOŁO” (OwK). Kolarze spotykają się przy Rondzie Kuklińskiego.
Start punktualnie o godz. 10:00

Po szczegóły OwK odsyłamy tu ->

3 maja startuje „Kurpie w jeden dzień”. W tym roku przypada 140. rocznica urodzin Adama Chętnika. Z tej okazji mamy dla Was wyzwanie pn. „Kurpie w jeden dzień”.

Po szczegóły odsyłamy tu ->

4 maja (niedziela) – tradycyjne przejazd rowerami szosowymi „Ostrołęka w KOŁO” (OwK). Kolarze spotykają się przy Rondzie Kuklińskiego.
Start punktualnie o godz. 10:00

Po szczegóły OwK odsyłamy tu ->

to co lubisz – dwa kółka

W razie niejasności można dzwonić pod nr 533 613 913 – Marek Karczewski

Zapraszamy – polecamy spędzenie aktywnej majóweczki na rowerach.

Marek Karczewski

Jarosław i Marek świętują

Dziś, w piątek 25 kwietnia, jak co rok święto swoje mają Markowie i Jarkowie.

I choć Darek to Dariusz, to już Marek nie Mariusz ani Jarek nie Jariusz, ale Jarosław to Jarek, a Marek nie Marosław 🙂

Drodzy Jarosławowie i Markowie
z okazji naszego świętowania życzę Wam wszystkim dużo uśmiechów i formy przez cały sezon.

Nie sprzęt, a technika robi z Ciebie zawodnika!

Aha…

Należałoby przypomnieć słynnych Marków i Jarków:
Marek Ewangelista
Marek Antoniusz
Marco van Basten
Markus Eisenbichler
Marek Grechuta
Marek Jackowski
Marek Kondrat
Marek Kotański
Marek Niedźwiecki
Marek Perepeczko – Janosik
Marek Sierocki
Mark Twain
oraz
Jarosław Kaczyński

Wszystkim Jarkom i Markom z Czarnowca oraz sympatykom Czarnowca, a także tym znanym więcej i znanym mniej, życzę dużo zdrowia

Marek Karczewski Czarnowiec.pl

W Czarnowcu urodziło się trzynaścioro dzieci

Dzięki starym, parafialnym aktom dowiadujemy się dziś, kto urodził się w Czarnowcu na początku dwudziestego wieku.

Jednak sam fakt, że w archiwach państwowych są dostępne akta papierowe nie oznacza, że każdy znajdzie czas czy chęci aby pofatygować się do Łomży, Pułtuska, Warszawy lub innej odległej miejscowości.
Są wśród nas takie osoby, dzięki którym – dzięki Ich ofiarności i mrówczej pracy możemy docierać do coraz głębszych korzeni naszych przodków.
Taką osobą jest zapewne Pani Marta Wojciechowska z Myszyńca, która nie tylko pracuje zawodowo ale w wolnych chwilach, po pracy wyłuskuje i indeksuje na stronie geneteka.pl wszelkie dostępne akta – już w formie cyfrowej.

Dziś podesłała nam listę nazwisk urodzonych (ochrzczonych) dzieci z Czarnowca, w latach 1904-1907 (aktual. 23.04.2025)

Dziś, w 2025 r. w Czarnowcu po ówczesnych nazwiskach pozostała wyłącznie pamięć – za wyjątkiem jednego nazwiska. Z tą niewiedzą pozostawiam Państwa, tych którzy są tu „krzokami” i „ptokami”.

Pokuszę się jedynie o przybliżenie (z pamięci), które rodziny mieszkały tu gdzie teraz mieszka ktoś inny (za wyjątkiem tej jedynej, która mieszka tu od początku XX wieku).
Drobnica – tu gdzie mieszkali Cudni
Galak – później Koziccy
Malinowscy, Gierłowscy, Pałubińscy – teraz Karczewscy
Pałubińscy – Sikorscy
Złotkowscy – Chełstowscy

Dane zdygitalizowane znajdują się m.in. na stronie geneteka.

„Geneteka została stworzona przez Jacka Młochowskiego w 2006 roku, jeszcze przed powstaniem Polskiego Towarzystwa Genealogicznego jako realizacja dwóch pasji. Informatycznej administratora strony polskiego wsparcia CMS-a postnuke i genealogicznej użytkownika nieistniejącego dziś forum na portalu GenPol. Inspiracją był Ogólnopolski Indeks Małżeństw do 1899 r. – projekt Marka Minakowskiego. Inspiracją była potrzeba tworzenia takiej bazy ale pomysł na jej realizację był odmienny, autorski, nie opierający się na założeniach programowych innych osób, o których autor nie miał żadnej wiedzy.”
więcej o bazie ->

SKANOTEKA – Czarnowiec
SKANOTEKA – Rzekuń

Pani Marto – dziękuję serdecznie
Marek Karczewski

To nie rower – to motorower, trzeba go zarejestrować, niewiele osób to wie.

Jazda nim po drogach publicznych jest nielegalna

Coraz częściej kupujecie coś co przypomina rowery elektryczne. Producenci wciskają Wam te produkty mówiąc, że są ekologiczne!
Najbardziej ekologicznym środkiem transportu pozostanie zawsze ROWER!

MOTOrowery elektryczne mogą przysporzyć nieświadomym właścicielom niemałych problemów. Określone parametry pojazdu, mogą bowiem przesądzić o tym, że tak naprawdę ma się do czynienia z motorowerem, a nie z rowerem, ze wspomaganiem elektrycznym.

Po zakupie motoroweru spada na właściciela szereg obowiązków formalno-prawnych, za których niedopełnienie grożą surowe kary.

Czym jest rower elektryczny, a czym motorower?

Ustawa z dnia 20.06.1997 r. – prawo o ruchu drogowym (PRD) mówi:

1. Rower elektryczny – pojazd o szerokości do 0,9 m poruszany siłą mięśni osoby jadącej, wyposażony w pomocniczy napęd elektryczny zasilany prądem max 48V o mocy max 250W, którego moc spada do zera po przekroczeniu prędkości 25km/h (art. 2 pkt 47 PRD),
2. Motorower – pojazd z silnikiem spalinowym o pojemności skokowej max 50cm3 oraz zaopatrzony w silnik elektryczny o mocy max 4kW, którego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do 45km/h (art. 2 pkt 46 PRD).

Z definicji PRD wynika, że o tym czy dany pojazd, wyposażony w silnik elektryczny można zakwalifikować jako rower elektryczny bądź elektryczny wózek rowerowy, czy jest to już motorower – decyduje moc silnika elektrycznego oraz prędkość, jaką dany pojazd osiąga.

Jaki „rower” elektryczny to już motorower?

Zgodnie z definicją roweru zawartą w PRD jest nim wyłącznie pojazd, który może być wyposażony w pomocniczy napęd elektryczny o napięciu nie wyższym niż 48V i o znamionowej mocy ciągłej max 250W. Nie spełniają tego warunku pojazdy, które (fabrycznie) osiągają prędkości powyżej 25km/h.
Reszta to MOTOWERY.
Motorowerami są również pojazdy wyposażone w manetkę gazu.
Z motorowerem wiąże się dużo więcej obowiązków i wymogów formalno-prawnych, niż z rowerem elektrycznym, bez dopełnienia których, poruszenie się nim po drogach publicznych, jest nielegalne i może wiązać się z poważnymi konsekwencjami.

Posiadaczy MOTOrowerów czekają dotkliwe kary w przypadku niedopełnienia obowiązków

Osoby będące w posiadaniu „MOTOrowerów”:

• wyposażonych w pomocniczy napęd elektryczny o napięciu wyższym niż 48V i o znamionowej mocy ciągłej większej niż 250W,
• osiągających prędkość powyżej 25km/h
• wyposażonych w manetkę gazu,

mogą poruszać się po drogach publicznych dopiero gdy:

1. zarejestrują pojazd – wyrobią dowód rejestracyjny, zawieszą tablicę rejestracyjną, (art. 71 ust. 1 i 2 PRD),
2. wykupią OC – zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 10 lit. a ustawy z dnia 22.05.2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych.
3. zdobędą uprawnienia niezbędne do kierowania pojazdem – w przypadku osób powyżej 18 roku życia, wystarczające jest prawo jazdy kat. B, osoby niepełnoletnie powyżej 14 roku życia (lub osoby pełnoletnie, które nie posiadają prawa jazdy kat. B), powinny natomiast posiadać prawo jazdy kat. AM. Na zasadzie praw nabytych – prawa jazdy na motorower nie muszą posiadać wyłącznie osoby, które ukończyły 18 rok życia.

Posiadaczy niezarejestrowanych MOTOrowerów mogą spotkać dotkliwe konsekwencje.
– za brak ubezpieczenia OC grozi kara powyżej 1500 zł,
– brak rejestracji motoroweru w ciągu 30 dni od daty jego nabycia – kara 500 zł,
– prowadzenie pojazdu bez wymaganych do tego uprawnień lub pomimo braku dopuszczenia do ruchu, bez jego wcześniejszej rejestracji stanowi wykroczenie, zagrożone karą aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny w wysokości od 1500 zł do nawet 30000 zł.

Użytkownicy MOTOrowerów nie mają prawa poruszać się po drogach dla rowerów!

Droga dla rowerów (DDR) jest przeznaczona wyłącznie dla kierujących rowerem i hulajnogą elektryczną. Poruszając się motorowerem po DDR łamiemy kolejne przepisy.

O innych tworach poruszających się po drogach publicznych, o których nie informują sprzedawcy przeczytacie tu ->

Podstawa prawna:

• Ustawa z dnia 20.06.1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1251)
• Ustawa z dnia 22.05.2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (t.j. Dz.U. z 2025 r, poz. 367)
• Ustawa z dnia 20.05.1971 r. Kodeks wykroczeń (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 2119 z późn. zm.)

Marek Karczewski

A może nadszedł już czas na małe przypomnienie i szykowanie rowerów do nowej rywalizacji?
7. edycja Rowerowej Stolicy Polski rusza tradycyjnie 1 czerwca!

Niektórzy z Państwa już zadają pytania: „jak będzie w tym roku?”, „było tak fajnie, czy będzie to kontynuowane?”
Wszyscy mieszkańcy, którzy uczestniczyli w poprzednich edycjach rywalizacji rowerowej „Aktywne Miasta” doskonale pamiętają, że już 1 czerwca 2025 r. trzeba będzie ponownie wsiąść na dwa kółka i kręcić nieskończoną ilość kilometrów.

Tych, którzy jeszcze nie wiedzą serdecznie zachęcam do spróbowania znakomitej rowerowej zabawy.

W latach 2021-2024 jako sołtys Czarnowca zachęcałem mieszkańców nie tylko Czarnowca ale również całej gminy Rzekuń do tego rodzaju aktywności. Nagradzałem pucharami, dyplomami i nagrodami rzeczowymi nie tylko mieszkańców Czarnowca ale również gminy. Wszystkich, którzy kręcili w grupie „Czarnowiec” – choć nie są mieszkańcami Czarnowca.
Ostrołęka jako grupa główna, jako wspólny worek, do którego kręcimy kilometry znalazła się już kilkakrotnie w TOP 10 polskich miast.
My jako mieszkańcy Czarnowca i gminy Rzekuń dokładamy ogromną cegłę do wysokiej lokaty miasta.

Gmina Rzekuń dzięki rowerzystom z Czarnowca zajmuje miejsca na podium grupy ostrołęckiej!
Z tych sukcesów jestem bardzo dumny. Jestem dumny przede wszystkim z mieszkańców, którzy corocznie bardzo poważnie traktują rywalizację na dwóch kółkach.
Od kilku lat to mieszkanki i mieszkańcy Czarnowca stoją na podium w Ostrołęce podczas podsumowania rywalizacji. Mam wielką nadzieję, że w tym roku również pokażemy się z dobrej strony.

Zapomniane fakty?

Jedynym mankamentem, jaki od momentu wprowadzenia rowerowej zabawy do Czarnowca jest nagradzanie włodarza gminy za osiągnięty sukces grupy ludzi, której nie akceptuje. Nagrody za sukces „grupy Rzekuń”, do której zalicza się również nasza wioska trafiają na ręce wójta, a On bez żadnej skruchy przygarnia coś na co nawet jednym kilometrem ani jednym wpisem w mediach socjalnych nie zasłużył.

We wpisie powyższym miało być sympatycznie i tylko rowerowo, ale dla osób mocno niezorientowanych lub oczarowanych trzeba przybliżać choć w minimalny sposób prawdziwy obraz zachowań. Aby do końca wyjaśnić moje angażowanie w tę piękną inicjatywę chciałbym z pełną mocą podkreślić, że nie interesują mnie żadne korzyści majątkowe z tym związane ani nagrody rzeczowe, które wręczają władze miasta Ostrołęki. Interesuje mnie wyłącznie zauważenie kto jest Organizatorem, a kto przytula sobie podziękowania za coś czego nie zrobił.
Tak uważam ja…
Przynajmniej statuetka czy dyplom powinien trafiać do mnie. Jest to wystarczający, miły gest skierowany w stronę Organizatora, który motywuje do dalszej pracy. Można by pisać o wielu szczegółach, które zdecydowanie są ukrywane, lecz jak wiele innych nie są popularne, z powodu, że są prawdziwe.
Czy wójt powinien zwrócić nagrody Organizatorowi?
Ocenę zachowania pozostawiam Państwu.

Jak będzie w czerwcu 2025 r.?

Z zapowiedzi grupy ostrołęckiej już wiem, że mocno szykują się do rywalizacje nowe grupy.
Wielu z Państwa pamięta również nietypowe rozpoczęcie i zakończenie rywalizacji.
Rozpoczęliśmy kręcić kilometry, za pomysłem Stowarzyszenia Ekomena w Ostrołęce już na przełomie 31 maja i 1 czerwca kręceniem w Ostrołęce – start odbył się przy basenie, ul. Witosa.
Niektórzy mieszkańcy z wielką mocą zakończyli również „Ostatnie kręcenie” które zainicjowałem, zorganizowałem nagrody i dyplomy dla najlepszych. Do ufundowania nagród włączyli się również inni (lista w linku z wynikami). Spotkaliśmy się wówczas o 22:00 przy Dworcu Autobusowym w Ostrołęce – ul. Bogusławskiego i kręciliśmy do północy z 30 czerwca na 1 lipca 2024 r.
Kto wygrał z mieszkańców Czarnowca? Oczywiście – Pan Bogdan Antośkiewicz. 🙂

Oto wyniki rywalizacji ubiegłorocznej (2024):
– Czarnowiec
– Ostatnie kręcenie (Ostrołęka)

Z informacji uzyskanych już w ubiegłym sezonie obie inicjatywy chcemy podtrzymać, a nawet trochę je rozszerzyć zwiększając zasięg rowerowania ostrołęckiego na otwarcie i zamknięcie rywalizacji.
Już w ubiegłym roku prezydent Ostrołęki Pan Paweł Niewiadomski obiecał wesprzeć tę znakomitą czerwcową inicjatywę rowerowej zabawy.

Dla jakiej grupy będziemy kręcić w Czarnowcu?

To pytanie, na obecną chwilę pozostaje bez odpowiedzi. Jest jeszcze czas na ostateczną decyzję, a w przypadku instalacji aplikacji na swoim telefonie proszę wybrać grupę „Ostrołęka”. W każdym momencie, w prosty sposób można zmienić na dowolną podgrupę. O podjętych decyzjach będę Państwa informował.

Do sprawy będziemy wracać, a tymczasem oddawajcie Państwo swoje rowery do serwisów aby odpowiednio przygotować je do czerwcowego kręcenia.
Należy pamiętać, że potrzebny jest również trening – możecie już zaczynać – dzień właśnie się wydłużył 🙂

Listę serwisów znajdziecie tu ->

Opis miasta Ostrołęka – taki oto tekst znajdujemy na stronie Aktywnych Miast:

Ostrołęka, miasto w województwie mazowieckim, staje się coraz bardziej przyjazne rowerzystom. Rośnie tu zainteresowanie rowerami jako środkiem transportu i formą rekreacji. Miasto rozwija sieć ścieżek rowerowych, co umożliwia wygodną jazdę po Ostrołęce 
i okolicach. Organizowane są także różne wydarzenia rowerowe, które przyciągają mieszkańców oraz gości. Dzięki bliskości malowniczych terenów, miasto stanowi doskonałą bazę do wycieczek rowerowych, zwłaszcza w okolice lasów i rzeki Narew. Rozbudowa infrastruktury rowerowej wciąż trwa, co sprawia, że jazda rowerem staje się coraz bardziej komfortowa i popularna w Ostrołęce.

Rozpoczynając rowerową przygodę w Ostrołęce, warto zacząć od lasu miejskiego przy ulicy Warszawskiej – idealnego miejsca na pierwszy odpoczynek. Wokół lasu znajdują się wygodne, utwardzone ścieżki, dostępne zarówno dla rowerzystów, jak i pieszych, a tuż obok lasu znajduje się parking, co umożliwia wygodne rozpoczęcie zwiedzania. 
Z lasu warto przejść na drugą stronę ulicy Warszawskiej i zwiedzić Mauzoleum Bitwy pod Ostrołęką – historyczne miejsce poświęcone pamięci poległych, usytuowane na dawnym terenie prochowni wojsk carskich. Następnie polecamy udać się w kierunku mostu na ulicy Mostowej, przez który prowadzi jedna z najdłuższych ścieżek rowerowych Ostrołęki. Z mostu rozciąga się piękny widok na drugi most, widoczny po prawej stronie – warto na chwilę zatrzymać się, by uchwycić tę perspektywę. Po zjeździe z mostu, polecamy zsiąść z roweru i przeprowadzić go na drugą stronę ulicy, kontynuując trasę rowerową. Miłośnicy historii mogą zjechać w lewo na ulicę Kickiego, by odwiedzić ostrołęcki cmentarz parafialny – miejsce spoczynku wielu zasłużonych mieszkańców Ostrołęki.
W pobliżu, przy ulicy Poległych, znajduje się Pomnik Pamięci Pomordowanych w latach 1939-1945 Ofiar Terroru Hitlerowskiego, znany jako „ściana straceń”. Kontynuując trasę, wracamy na główną ulicę, przechodzimy przez przejście przy I Liceum Ogólnokształcącym i docieramy do skweru Krauzego przed II Liceum Ogólnokształcącym. Dalej, trasa biegnie wzdłuż ulicy Traugutta, gdzie po prawej stronie znajduje się park miejski – doskonałe miejsce na chwilę odpoczynku. W parku warto zwrócić uwagę na kamień upamiętniający doktora Stańskiego oraz charakterystyczną rzeźbę kurpianek. Naprzeciwko parku mieści się Muzeum Żołnierzy Wyklętych – miejsce, które nie tylko oferuje fascynujące wystawy, ale również zaprasza do odpoczynku w kawiarni na jego terenie. Muzeum posiada również strzelnicę, co może być ciekawą atrakcją dla pasjonatów. Dalszy odcinek trasy wiedzie ścieżką rowerową (autorowi chodziło prawdopodobnie o drogę dla rowerów „DDR” [MK]) wzdłuż Alei Wojska Polskiego, prowadząc aż do granic Ostrołęki. Po drodze, po lewej stronie, widać zabudowania Stora Enso – jednego z największych zakładów w okolicy. Przed skrzyżowaniem z ulicą Dywizjonu 303 można zatrzymać się na Skwerze Czesława Szczypka, gdzie mieści się również cmentarz żołnierzy Armii Czerwonej. Jadąc dalej ścieżką rowerową (DDR), docieramy do Ronda 5 Pułku Ułanów Zasławskich. Przechodząc przez rondo, warto spojrzeć na zabytkowe budynki z czerwonej cegły – dawne koszary z 1888 roku, świadczące o bogatej historii regionu. W sąsiedztwie stoi kościół św. Wojciecha – dawniej cerkiew, która na przestrzeni lat zmieniała swoje funkcje. Dziś opiekę nad nią sprawują pallotyni, co stanowi piękny przykład lokalnej tradycji. Kończąc trasę, powracamy na ścieżkę rowerową (DDR), która prowadzi nas aż do granic miasta.

Ta różnorodna trasa dostarcza zarówno wrażeń estetycznych, jak i historycznych, oferując możliwość odkrycia bogatej kultury i historii Kurpiów w malowniczej scenerii Ostrołęki i jej okolic. Oto kontynuacja opisu trasy rowerowej, uwzględniająca przejazd poza granice Ostrołęki: Kontynuując jazdę za granicami Ostrołęki, czeka nas krótki odcinek bez ścieżki rowerowej (DDR). Na rondzie istnieje możliwość skrętu w prawo, gdzie ulica Krańcowa prowadzi bezpośrednio do cmentarza komunalnego – miejsca spoczynku wielu mieszkańców regionu, które warto odwiedzić, jeśli interesują nas lokalne historie i tradycje. Dla tych, którzy preferują podróż wśród natury, warto pojechać prosto przez rondo (uwaga – brak ścieżki rowerowej) (DDR). Następnie, przy skrzyżowaniu z ulicą Nowowiejską, można skręcić w lewo i dotrzeć do urokliwego miejsca nad rzeką, (w miejscowości Teodorowo, gmina Rzekuń) idealnego na chwilę wytchnienia w ciszy i otoczeniu natury. To doskonała okazja, aby odpocząć przy brzegu, zrelaksować się i cieszyć spokojem przyrody, który kontrastuje z miejskim zgiełkiem.

Trasa rowerowa po Ostrołęce: miejskie atrakcje, parki i historyczne miejsca Rozpocznijcie rowerową wycieczkę po Ostrołęce przy ulicy Olimpijskiej. Tam czeka na Was wygodny parking, gdzie bez problemu można zostawić samochód i przesiąść się na „dwa kółka”. 
To miejsce jest szczególnie dogodne, bo znajduje się tu Park Wodny – idealne miejsce na poranną kąpiel lub krótki relaks przed wyruszeniem w trasę. W budynku parku wodnego mieści się także restauracja, w której można zjeść posiłek, aby nabrać sił na dalszą drogę. Obok znajdziecie kompleks sportowy z kortami tenisowymi, stadionem z bieżnią oraz niewielkim skateparkiem, co czyni to miejsce atrakcyjnym dla wszystkich miłośników aktywnego wypoczynku. Po zwiedzeniu okolicznych obiektów ruszajcie w stronę ronda Holgera Hjelma, przy którym znajdziecie tablicę informacyjną poświęconą patronowi tego miejsca – dowiecie się z niej, kim był Holger Hjelm i jak wpisał się w historię Ostrołęki. Następnie ruszcie ulicą Witosa aż do ronda im. Zofii Niedziałowskiej, gdzie skręcicie w lewo, w ulicę 11 Listopada. Ta ulica doprowadzi Was do ronda im. Edwarda Kupiszewskiego, na którym należy skręcić w prawo, w ulicę Bohaterów Warszawy – popularną obwodnicę Ostrołęki. Droga ta biegnie przez obszar o niewielkiej zabudowie, więc można spokojnie cieszyć się widokiem otwartej przestrzeni. Po lewej stronie miniecie kościół pw. św. Franciszka z Asyżu, przy którym warto się na chwilę zatrzymać. Kontynuując jazdę, dotrzecie do ronda im. Honorowych Dawców Krwi, przy którym można przejść na drugą stronę ulicy i zatrzymać się na chwilę w parku kieszonkowym – idealnym miejscu na krótki odpoczynek. Następnie przejedźcie na drugą stronę Alei Jana Pawła II i jedźcie dalej tą aleją w kierunku ronda 100-lecia Odzyskania Niepodległości. Stąd trasa prowadzi prosto aż do ronda Zbawiciela Świata, gdzie należy skręcić w lewo, w ulicę Brata Zenona Żebrowskiego. Po drodze będzie możliwość odpoczynku w cieniu drzew oraz odwiedzenia kościoła pw. Zbawiciela Świata, który wyróżnia się swoją architekturą. Mijając kościół, dojedziecie do ronda Królowej Bony, przy którym skręcicie w prawo w ulicę Goworowską. Po lewej stronie miniecie Komendę Miejską Policji, a po prawej galerię handlową. Następnie dojeżdżacie do kolejnego ronda, gdzie należy skręcić w lewo, na ulicę Janusza Korczaka. W tej okolicy znajduje się park miejski z placem zabaw, uwielbianym przez dzieci, więc jeśli podróżujecie z najmłodszymi, warto tutaj zatrzymać się na dłużej. Dla osób bez dzieci park jest również świetnym miejscem na chwilę relaksu wśród zieleni. Jadąc dalej ulicą Korczaka, dotrzecie do skrzyżowania, gdzie należy skręcić w lewo w ulicę Poznańską. Kilkadziesiąt metrów dalej natraficie na pomnik poświęcony Żydom – byłym mieszkańcom Ostrołęki, upamiętniający ich tragiczne losy podczas II wojny światowej. Następnie kontynuujcie jazdę ulicą Poznańską, która zakręca w prawo i przechodzi w ulicę Heleny Modrzejewskiej. Podążając ulicą Modrzejewskiej, dotrzecie do ulicy Henryka Sienkiewicza. Tutaj najlepiej skierować się w stronę lasu ulicą Chemiczną. Na ulicy Chemicznej, jadąc wzdłuż ogrodzenia oczyszczalni, dotrzecie do wałów nad rzeką Narew. To malownicze miejsce zachęca do odpoczynku po intensywnej trasie w otoczeniu pięknej przyrody. Warto tutaj skierować się wałem w prawą stronę, aby zobaczyć pozostałości średniowiecznego grodziska – historycznego punktu, który przenosi nas w czasy dawnej Ostrołęki.

Ta trasa to wyjątkowa podróż przez miejskie atrakcje Ostrołęki, zielone parki, historyczne miejsca i malownicze tereny nad Narwią. To doskonała propozycja na aktywne zwiedzanie miasta i odkrywanie jego najciekawszych zakątków.

Po szczegóły dotyczące rywalizacji odsyłam na stronę Organizatora aktywne.miasta.pl

Kto z mieszkańców Czarnowca, w tym roku szykuje formę na 1 czerwca?

Marek Karczewski

Obrazki ze strony aktywne.miasta.pl

Gdy Zygmunt Doberski, przybył z domu rodzinnego w Śniadowie, do majątku Czarnowiec, na początku XX wieku (możliwe, że był to rok 1906?)* zastał tu dobrobyt czy zadłużony majątek ziemski po Michniewiczach? Śniadowo i Czarnowiec, Rzekuń, Ostrołęka, znajdowały się wówczas w tej samej Guberni Łomżyńskiej – obok mapa Polski z 1907 r.
* edycja dnia 22.04.2025, gdy otrzymujemy wykaz aktów urodzenia/chrztu dziecka Zygmunta – Franciszka, który w akt urodzenia ma wpisaną datę 1904 i Czarnowiec. Zatem Zygmunt z rodziną musiał przybyć na folwark w 1904 roku.
Warszawa w tychże latach przechodziła burzliwe chwile – strajki ruchu robotniczego, zamieszki organizowane przez cukierników, malarzy, garbarzy czy metalowców, a także robotników różnego rodzaju przemysłu pod przywództwem Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy.
Pewną poprawę przyniosło dopiero ożywienie gospodarcze, zapoczątkowane w 1910 roku. Rozpoczął się także boom inwestycyjny i budowlany, który trwał aż do 1914 roku.

Niestety widmo I Wojny Światowej było coraz bliższe.

Jak zatem Doberski gospodarzył w Czarnowcu, w tak niepewnych czasach?

We dworze w woły czy konie?

„Orka” jest jednym z obrazów o tematyce wiejskiej, które Chełmoński malował. Dzieło malowane było w plenerze.
Obraz ukazuje rolnika orzącego pole przy blaskach wstającego słońca. Na pierwszym planie, na ziemi widoczne są ptaki pożywiające się robakami, które zostały odkryte w trakcie przerzucania skib. Rolnik jest zgarbiony, widać jak wiele siły wkłada w dociśnięcie lemiesza w ziemię. Odziany jest w białą sukmanę, stopy ma bose. Woły ciągnące pług prężą się pod ciężarem wtopionego w ziemię żelaza. Z pochylonego łba kapie ślina, bucha para z nozdrzy pokazując, jak wielki to wysiłek. Za postaciami rozciąga się niezmierzona połać roli, nad którą góruje niebo w odcieniach niebieskości i zieleni. Centrum dzieła rozświetlone jest wschodzącym słońcem otoczonym różową poświatą. Na drugim planie, z lewej strony pola obrazowego, w oddali rysuje się wieś, przed którą widoczny jest stojący w polu krzyż.
Praca z wołami była wyjątkowo ciężka. Nie na darmo mówi się obecnie „uparty jak wół”. Aby zachęcić go do pracy, często trzeba mu było wiązkę siana do pyska podstawić. A jak już jemu biologiczny zegar o karmieniu przypomniał, to o pracy w ogóle nie mogło być już mowy. Było to zwierzę powolne, ale silne.

Na przełomie XIX i XX wie­ku gle­bę wzbo­ga­ca­no głów­nie ła­twy­mi do po­zy­ska­nia na­wo­za­mi na­tu­ral­ny­mi: by­ły to przede wszyst­kim od­cho­dy zwie­rzę­ce – by­dła ro­ga­te­go, trzo­dy chlew­nej, dro­biu, ko­ni a tak­że owiec, rza­dziej ludz­kie, w dal­szej zaś ko­lej­no­ści na­wo­zy po­cho­dze­nia ro­ślinnego – li­ście, pa­pro­cie i torf, ale tak­że sa­dza, po­piół, kom­post czy gips. Na prze­ło­mie XIX i XX w. do użyt­ku wcho­dzą rów­nież na­wo­zy sztucz­ne, głów­nie fos­fo­ro­we, w mniej­szym stop­niu azo­to­we i wap­no, sto­so­wa­ne po­cząt­ko­wo je­dy­nie w ma­jąt­kach ziem­skich, póź­niej tak­że, choć na mniej­szą ska­lę, na zie­miach chłop­skich.

W Czarnowcu, na gospodarstwie Zygmunta Doberskiego, które mogło mieć nawet ponad 500![1] ha orano ziemię w woły czy konie?
Odpowiedź na to pytanie dziś jest niemożliwa. Przed I Wojną Światową „we dworze”, w gospodarstwach ziemskich korzystano równocześnie z wołów i koni.

[1] – Ponadto majątki powyżej 500 ha należały do: Józefy Zambrzyckiej majątek Góry, Włodzimierza Górskiego – Jemieliste, Zdzisława Górskiego – Ponikiew Mała, wszystkie w gminie Goworowo i Franciszka Fiszera majątek Ławy, Władysława Glinki – Susk i Zygmunta Doberskiego – Czarnowiec w gminie Rzekuń; B. Szczerbińska, Ziemiaństwo w guberni łomżyńskiej na przełomie XIX i XX wieku, Łomża 2007, s. 358–359.

Jako jedną z ciekawostek, kto uprawiał rolę w Czarnowcu, w drugiej połowie XIX wieku – zachęcamy do lektury artykułu, w którym opisano Jak car Aleksander uwłaszczył czarnowieckich chłopów (jeszcze przed właścicielami: Doberskim i Michniewiczem). Czytaj tu ->

Czy gospodarstwo Doberskiego było w dobrej kondycji finansowej?

Katalog osobowo-miejscowy historycznej ziemi łomżyńskiej i pogranicza mazowiecko-podlaskiego – część I, pisze o Zygmuncie Doberskim tak:
„Zygmunt Doberski, stowarzyszony z guberni łomżyńskiej mający prawo uczestniczenia w zebraniu okręgowym Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Łomży dnia 14 kwietnia 1910 roku o godzinie 10 rano WP 2/1910; (NP1, s. 137).”

Jaką rolę pełniło Towarzystwo Kredytowe Ziemskie? – kilka cytatów

„Niejednokrotnie stowarzyszeni członkowie Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego wyrażali życzenie, iżby naczelne władze Towarzystwa starały się ujawniać, ile możności, działalność swoją, a tem samem utrzymywać ogół światłych i losami tej instytucyi intere sujących się obywateli kraju w świadomości o jej stanie i rozwoju. Żądaniu temu nie można odmówić słuszności; Instytucya bowiem Kredytowa, która przetrwała tyle różnego rodzaju wstrząśnień i przeciwności, a pomimo to pomyślnym cieszy się bytem i ogólnem w kraju i zagranicą uznaniem, obowiązaną jest objaśnić swych członków, jakiemi szła i idzie drogami, co osiągnęła, a do czego dojść nie była w stanie, i przedstawiając tym sposobem obraz przeszłej i obecnej swej działalności, dać możność poważnego badania, w czemby jeszcze w przyszłości do pomyślności krajowego rolnictwa przyczynić się mogła.”

„Towarzystwo Kredytowe Ziemskie w Królestwie Polskiem założonem zostało w roku 1825 w celu spłacenia ciążących na prywatnej własności ziemskiej długów, a temsamem zachowania przy ziemi ówczesnych dóbr właścicieli oraz w celu przyjścia z pomocą finansom Królestwa przez udzielenie pożyczki na dobra narodowe. Obdłużenie prywatnych dóbr, wobec zupełnej, tak dóbr, jak i produktów rolniczych bezcenności, stawiało znaczną część właścicieli ziemskich i ich wierzycieli w położeniu, wymagającem szybkiej i wyjątkowej pomocy.”

„Według cyfr w sposób przybliżony w roku 1824 zebranych, do czego przy urządzaniu hypotek dogodna nastręczała się podówczas sposobność, okazało się:
że w województwach po-pruskich szacunek dóbr ziemskich wynosił przeszło 66% szacunku hypotecznego;
że w województwach po-austryackich szacunek dóbr ziemskich wynosił przeszło 51% szacunku hypotecznego;„

Czy w pierwszej dekadzie XX wieku dobra ziemskie w Czarnowcu, w Guberni Łomżyńskiej, w Królestwie Polskim były tak samo zadłużone i dlatego dość często zmieniali się właściciele majątku w Czarnowcu? Czy posiadanie danego majątku było „kadencyjne” ze względów zadłużeń w Towarzystwie Kredytowym Ziemskim?

Powszechne wówczas było wypuszczanie przez Towarzystwo Kredytowe Ziemskie listów zastawnych. Zarówno przed I Wojną Światową jak i po jej zakończeniu. Wypuszczano tego typu papiery w celu finansowania i pomocy majątkom ziemskim.

List zastawny to forma papieru wartościowego (stosowany do dziś – 2025 r.), który jest emitowany przez dany bank hipoteczny. Przede wszystkim niesie on ze sobą niskie ryzyko inwestycyjne. Inwestorzy, którzy je kupili, zarabiają na odsetkach oraz na wynagrodzeniu z racji jego wykupu.
W hipotecznym liście zastawnym bank hipoteczny zobowiązuje się wobec posiadacza listu do spełnienia określonych świadczeń pieniężnych. Świadczenia pieniężne polegają na wypłacie odsetek i wykupie hipotecznych listów zastawnych w sposób i w terminach określonych w warunkach emisji.

Oprócz Zygmunta Doberskiego właściciela Czarnowca, w posiedzeniach okręgowych Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Łomży uczestniczyli również właściciele majątków gminy Rzekuń, Ław, Suska i Przytuł: Franciszek Fiszer, Antoni Glinka, Władysław Glinka, Roman Grochowski, Stanisław Grochowski, Zygmunt Grochowski.

O problemach w czasach Wielkiego Kryzysu oraz o hodowli Doberskiego pisaliśmy w artykule – Agrobiznes w Czarnowcu w czasach Wielkiego Kryzysu

Sytuacja ziemian przed wybuchem wojny

W Królestwie Polskim, znacząca część ziemian nie była jednak przygotowana na zmienioną niemal w jednej chwili rzeczywistość, czyli uwłaszczenie i likwidację pańszczyzny. Uwłaszczenie spowodowało nie tylko utratę ogromnych połaci ziemi, stającej się własnością chłopów, ale przede
wszystkim przyczyniło się do zasadniczej zmiany systemu gospodarowania, na co majątki ziemiańskie pozbawione pieniędzy na najem robotników folwarcznych, zakup inwentarza i narzędzi nie były gotowe. Gotówkę trudno było zdobyć ze względu na ogromne zadłużenie majątków, przewyższające nieraz nawet wartość szacunkową dóbr. Analiza ówczesnej prasy wskazuje, iż Towarzystwo Kredytowe Ziemskie wystawiało na licytację dziesiątki dóbr ziemskich, które zostały przez nie przejęte, gdyż ich właściciele nie byli w stanie spłacać obciążających hipotekę pożyczek. Nabywców nie było jednak wielu, gdyż najczęściej wymagały one ogromnego kapitału nie tyle na ich zakup, ale przede wszystkim na modernizację.
Położenie wielu majątków ziemskich stało się tak trudne, że ziemianie zaczęli wątpić w to, czy potrafią przetrwać w tych warunkach, i rację zaczęło mieć
pytanie wypowiedziane przez Józefa Godlewskiego wiele lat wcześniej: „Nie stałaż się ziemia wyraźnym dla właścicieli ciężarem?”.

Jednak zwolennicy modernizacji gospodarki rolnej w poszczególnych zaborach mogli zdobywać wiedzę, biorąc udział w pracach: Galicyjskiego Towarzystwa
Gospodarskiego we Lwowie, Krakowskiego Towarzystwa Rolniczego w Krakowie, Centralnego Towarzystwa Rolniczego W. Ks. Poznańskiego w Poznaniu
i Centralnego Towarzystwa Rolniczego w Warszawie, skupiającego istniejące już wcześniej towarzystwa okręgowe. Warto podkreślić, że pomiędzy tymi
towarzystwami miała miejsce międzyzaborowa współpraca, co stwarzało większą możliwość wykorzystywania doświadczeń i osiągnięć wzorowych „rolników” różnych regionów ziem polskich.

Czy modernizatorów majątków ziemskich na terenie ziem polskich przed wybuchem Wielkiej Wojny było wielu? Czy takim modernizatorem był również Zygmunt Doberski – właściciel Czarnowca?

Sam fakt, że środowisko ziemiańskie bez poważnych strat przetrwało ten trudny okres transformacji od feudalizmu do kapitalizmu świadczy o tym, że
musiało ono, z lepszym bądź gorszym skutkiem, wprowadzać nowinki agrotechniczne. Modernizować nie tylko gospodarkę folwarczną, ale i przejść określone przemiany mentalne związane z wszelkimi zmianami, będącymi konsekwencją wkraczającej na nasze ziemie cywilizacji przemysłowej. Pomimo to
środowisko ziemiańskie z herbem w tle zachowało swoje najważniejsze wartości przekazywane z pokolenia na pokolenie. Dwór nadal był trwałym elementem polskiego krajobrazu, symbolizując ciągłość tradycji, kultury i narodowej historii, chociaż jego właścicielowi przybyło więcej zajęć, trosk i obowiązków gospodarskich.

Niestety wybuch Wielkiej Wojny w 1914 r. stał się kolejnym poważnym ciosem dla polskiego rolnictwa. Tereny wiejskie Królestwa Polskiego i Galicji
zostały potraktowane przez walczące strony jako zaplecze służące uzupełnianiu wszelkich zapasów. Dokonywano rekwizycji, niszczono budynki, zasiewy,
maszyny rolnicze i zakłady produkcyjne wskutek demontażu żelaznych i miedzianych części. Nastąpił wyraźny regres w polskim rolnictwie i zostały zahamowane procesy modernizacyjne zachodzące w majątkach ziemiańskich od kilku dekad. Zmniejszył się ogólny obszar ziemi pozostającej pod uprawą
i obniżyły się plony. Działania wojenne spowodowały ogromne spustoszenie w hodowli zwierząt, niektóre gałęzie przemysłu rolno-spożywczego niemal
zamarły, a w innych produkcja znacznie obniżyła się. Spustoszenie majątków ziemskich na wschód od Wisły spowodowane było także poprzez działania
wojenne podczas wojny polsko-bolszewickiej w 1920 r.
To jednak działo się już po opuszczeniu przez Doberskich majątku w Czarnowcu. Zarządzali nim najprawdopodobniej, tylko do roku 1915.

Właściciel ze Śniadowa i hrabianka z Wołynia, w Czarnowcu

Doberski Zygmunt, syn Stanisława Franciszka i Józefy Teofili Blenau, urodzony w Śniadowie 3 maja 1868 r.
Żona Wanda Ludwika Józefa Mi(ą?)onczyńska (z hrabiów Miączyńskich), córka Józefa i Jadwigi z Wołłowiczów, urodzona w Krunach na Wołyniu 17.07.1873 r. Dzieci Zygmunta i Wandy nie urodziły się w Czarnowcu:
Jadwiga Józefa urodzona w majątku Krasiwa na Wołyniu 12.02.1897 r.;
Maria Wanda urodzona w Zawadach gubernia Piotrków 13.05.1898 r.;
Zofia Felicja Julia urodzona w Zawadach gubernia Piotrków 27.06.1900 r.;
Franciszek Zygmunt urodzony w Zawadach gubernia Piotrków 24.12.1901 r.
Można domniemywać, że rodzina Doberskich przybyła na majątek czarnowiecki w pełnym składzie, bo dzieci Doberskich w 1906 roku miały zaledwie 5, 6, 8, i 9 lat.
Zygmunt Doberski, właściciel Czarnowca miał trzech braci: Bolesława, Stefana i Wacława. Bracia urodzili się w Chomontowie i Śniadowie.

Doberski prosi o paszport

DO JEGO EKSCELENCJI

Do Pana Łomżyńskiego Gubernatora.

Mieszkaniec majątku Czarnowiec, powiat Ostrołęka, Zygmunt Doberski

PROŚBA.
Przedstawienie starego paszportu zagranicznego do nr 455, pokornie proszę Waszą Ekscelencję o wystawienie mi nowego dokumentu na nazwisko mojej żony i dzieci na okres sześciu miesięcy.
Paszport proszę wydać Beru Giełczyńskiemu.
Miasto Łomża, 21 marca 1911 r.

Podpisano: CDoberski[?]

Artykuł powstaje przypadkowo, dzięki Pani Marcie Wojciechowskiej z Myszyńca, która podsyła i tłumaczy materiały genealogiczne.

Dzięki Pani Marcie możemy również posłuchać i obejrzeć materiał filmowy o ojcu właściciela Czarnowca w latach 1906-1914 Zygmunta Doberskiego – Franciszku.
Dziękujemy za podesłanie linku do strony.

Poniżej lista dotychczas ustalonych właścicieli dóbr Czarnowca (marzec 2025 r.).

Właściciele Czarnowca / folwarku / dóbr / dworu:

1. Jan Żebrowski Sędzia Pokoju Obwodu Ostrołęckiego z Czarnowca. Ślub córki Jana Żebrowskiego: „MIECZYŃSKI Antoni Wincenty Kacper, dziedzic dóbr Chełchy Cibory w parafii Karniewskiej obwodzie Pułtuskim, syn Melchiora i Jadwigi Grabskiej dziedziców dóbr Pepłowa w parafii Święcienieckiej, urodzony tamże w roku 1798. Żona Julianna Żebrowska, córka (Jana Żebrowskiego)?, Sędziego Pokoju Obwodu Ostrołęckiego, dziedzica dóbr Czarnowca i Marianny, urodzona w Kaczce parafii Goworowskiej w roku 1811, w Jemielistem przy matce zamieszkała. Ślub 18.02.1828.”
2. 1830 – Czerniejewski Tomasz? (1807-1840), s. Walentego i Rozalii Cybulskiej, Czerniejewski hrabia Korczak, vel Czerniejowski. Czerniejewscy zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862.
   Władysław Czerniejewski.
3. 1894 – Michniewicz Maurycy
4. 1900 – Michniewicz Antonina ->
5. 1906 – Doberski Zygmunt
6. 1915 – Iżycki Aleksander
7. 1919 – Chyliński Stanisław ->
8. 1920 – Skłodowski – od 1935 również dzierżawca folwarku w Susku
9. 1930 – Wyszomirski Roman -> (1868.02.17-1935)
10. 1935 – Wyszomirska Maria -> (1891.04.05-1956.11.05)
11. 1945 – Komunistyczne Państwo Polskie pod wpływami sowietów
12. 1978 – dwór przejęła Wojewódzka Spółdzielnia Mieszkaniowa w Ostrołęce ->
13. 1979 – Gmina Rzekuń ->
14. 1980 – rozsprzedanie majątku przez gminę Rzekuń, parcelacja[3] i likwidacja majątku.

Majątkiem w Czarnowcu przez pewien czas zarządzała również córka Władysława Glinki, właściciela folwarku w Susku – Magdalena Glinka (ok. 1913 roku).

UWAGA! Niektóre z podanych dat mogą się różnić od rzeczywistych okresów posiadania przez poszczególnych właścicieli. Daty są jedynie orientacyjne!

[3] – Parcelacja – dokonanie podziału większych posiadłości ziemskich na mniejsze działki (parcele) i oddanie ich w użytkowanie indywidualnym gospodarstwom w drodze sprzedaży; także unormowany ustawą podział większych gospodarstw rolnych poprzez sprzedaż bądź nadanie.

Marek Karczewski

Źródła:
– Pamiętnik Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Królestwie Polskim – Warszawa, 8 maja 1884 r.
– Ziemiaństwo polskie a modernizacja gospodarki rolnej do 1914 r., Jarosław Kita, Uniwersytet Łódzki Instytut Historii,
– katalogszlachty.com/metryki-szlacheckie/szlachta-zamieszkal-na-terenie-gminy-sniadowo-xix-wiek/ (dostęp: 17.03.2025 r.)
– name.lomza.pl/2018/12/09/katalog-osobowo-miejscowy-historycznej-ziemi-lomzynskiej-i-pogranicza-mazowiecko-podlaskiego-czesc-i/ (dostęp: 17.03.2025)
– narew.info/artykul/30146,pomnik-franciszka-doberskiego-w-sniadowie-bedzie-zrewitalizowany (dostęp: 17.03.2025 r.)
– powiatlomzynski.pl/index.php?wiad=4679 (dostęp: 17.03.2025 r.)
– Archiwum Państwowe w Białymstoku

–

11 marca 2025 r. – Dzień Sołtysa

11 marca obchodzony jest Dzień Sołtysa, który ma na celu okazanie wdzięczności i szacunku tym wszystkim osobom, które na co dzień działają na rzecz rozwoju lokalnych wspólnot.

Dlaczego sołtysom z wójtami zwykle jest pod górkę?

„Kluczową kwestią jest sprawa zarządzania gminą. Należy odpowiedzieć sobie na pytanie: czy sołtysów w tym kontekście traktujemy instrumentalnie czy jako partnerów? Według mnie wszystkie problemy na linii sołtys – wójt, czy burmistrz swoje źródło mają w niewłaściwym postrzeganiu roli sołtysów, którzy bywają narzędziami w procesie zarządzania, wypełniającymi zadania narzucane przez włodarzy.
Uczestnicząc w spotkaniach organizacji działających na obszarach wiejskich w Marózie, czy Starych Jabłonkach wielokrotnie miałem okazję obcować z sołtysami, którym przyszło działać w takich właśnie warunkach. Były to osoby zdobywające wiedzę, uczestniczące w warsztatach i spotkaniach branżowych, mające zupełnie inną wizję funkcjonowania sołectw, opartą na szeroko pojętej współpracy.
Zgrzyty w kontaktach z wójtami są dla nich codziennością. Aby to się zmieniło, ich głos musi być nie tylko słyszalny, ale i wysłuchany. Wójtowie muszą dzielić się sprawczością z sołtysami i mieszkańcami sołectw, powinni im zaufać i dać przestrzeń do działania. Nie mogą rzucać słów na wiatr. Jeśli podczas planowania inwestycji obiecują, że zrealizują jakieś zadanie, to winni tego dokonać, albo sensownie wytłumaczyć dlaczego się to nie powiodło…”

„…raz na kwartał spotykamy się na naradach z sołtysami, gdzie podsumowujemy dotychczasowe działania. Jest to zawsze okazja do tego, by wzajemnie się inspirować i wspierać, jeśli w danym sołectwie pomoc jest wymagana….” !!!

-mówi Jakub Kochowicz, Wójt Gminy Lisewo
Artykuł w całości dostępny jest tu: ->

Sołtysi nie mają możliwości podjęcia formalnej dyskusji z władzami lokalnymi.

„To prosta rzecz techniczna, niewymagająca żadnych nakładów finansowych, a przywracająca powagę urzędu sołtysa. W biurokratycznej machinie jego głos bardzo mało się dziś liczy. Dlaczego? Bo nikt jego udziału w dyskusji nie traktuje w sposób formalny. Stąd postuluję konieczność wprowadzenia interpelacji sołeckich. To spowoduje, że podejmowanych przez sołtysa, czy też radę sołecką kwestii nie będzie się zamiatało pod dywan.
Od dziesięciu lat na zebraniach sołeckich w mojej miejscowości pada wniosek o oczyszczenie miejscowego stawu, akwenu notabene usytuowanego na terenie gminnym. My oczywiście sprawę zgłaszamy samorządowi, tylko permanentnie nie otrzymujemy w tej kwestii żadnej odpowiedzi. Słyszymy tylko, że zgłaszane wnioski będą rozpatrywane i realizowane, gdy pozwolą na to środki budżetowe. Czyli tak naprawdę nigdy. Bo nikt burmistrza lub wójta nie może pociągnąć do odpowiedzialności, jeśli czegoś nie robi…”

[sołtysi] „…Mają bardzo ładną, historyczną nazwę, ale są pozbawieni podstawowych instrumentów, dzięki którym mogliby dopominać się o ważne dla sołectwa sprawy. Chodzi o swego rodzaju elegancję postępowania urzędu z człowiekiem, piastującym ważną funkcję w konkretnej miejscowości. Skoro latami można nie odpowiadać na nasze pisma, skoro zgodnie z literą prawa ignoruje się nasze oczekiwania, to to jest nie w porządku…”

– mówi Piotr Kłobuch, sołtys Węgorzewa Koszalińskiego.
Artykuł w całości dostępny jest tu: ->

Przykłady prasowe i przykłady z lokalnego podwórka można mnożyć w nieskończoność.

Dziś podczas ogólnokrajowego Dnia Sołtysa chciałbym nie tylko złożyć życzenia, ale również poruszyć temat zazdrości włodarzy.
Tak jak czytamy w przytoczonych artykułach, wiele spraw zgłoszonych przez sołtysa zamiatanych jest pod dywan. Co więcej, doskonale znam to z autopsji, że nie tylko zamiatanych, ale również stosuje się metodę dezinformacji i celowo niekorzystnych przekazów do mieszkańców o sołtysie (wybranym wbrew woli włodarza).
Jak wiemy ustawa o samorządzie jasno mówi, że to trwali mieszkańcy danej miejscowości wybierają „swojego” sołtysa, a nie wójt czy burmistrz. I pomimo dwukrotnej porażki w Czarnowcu, wójt nie mógł pogodzić się z tym faktem przez całe sześć lat.
Swoimi działaniami „niewielerobienia” na obszarze sołectwa dopiął swego.
Teraz gdy obsadził już swojego, zrobi wszystko w Czarnowcu: kanalizację, oświetlenia uliczne, 10 km asfaltów, zamontuje 40 luster ulicznych, wyżwiruje wszystkie drogi gruntowe i doprowadzi do każdej posesji wodociągi…
I bardzo dobrze, przynajmniej będzie miał pretekst pochwalić za działania sołtysa.

Jak mantra wraca temat demencji, o której pisałem tu ->

Właśnie co do tej niezbyt lubianej przypadłości obdarzanej nas przez okrutny los, chciałbym przypomnieć o tym, że od samego początku 2019 roku notowałem i zgłaszałem (w różnej formie) Państwa wnioski i pomysły na poprawienie estetyki i funkcjonowanie sołectwa. Czy były zamiatane pod dywan, a wybrana grupa była wprowadzana w błąd, że sołtys nic nie zgłaszał?
Oto (część) zgłoszeń, które od Państwa zbierałem, wysłuchiwałem, zgłaszałem do Urzędu Gminy oraz do Zakładu Obsługi Gminy.
Co z tych zgłoszeń zostało wykonane?
Proszę o zapoznanie się z listą.

Tabelę poniższą posortowałem według drogi/ulicy oraz daty zgłoszenia. W tabeli znajdują się przekopiowane wpisy z arkusza, z poszczególnych lat. Ilość powtórzeń danego wniosku oznacza wielokrotność zgłoszeń do gminy.
W 2024 roku przestałem notować, bo na jednej z sesji Rady Gminy usłyszałem od wójta, że wszystko w Czarnowcu monitoruje i monituje radna gminna Milewska – poczułem się spokojny o losy czarnowieckich inwestycji.

Statut, szkolenia, rozmowy

Według mojej oceny, po sześciu latach doświadczenia – sołtys powinien na sesjach rady milczeć, bądź (ewentualnie) poprosić o otwarcie okna gdy jest na sali za duszno. Możliwe, że w innych samorządach w Polsce jest inaczej? Lepiej czy gorzej nie wiem. Zgłaszane (już od 2019 r.) uwagi do statutów nigdy nie zostały wzięte pod uwagę, a ostatnia zmiana, zrobiona na kolanie przed upływem (statutowym) kadencji sołtysów była co najmniej dziwna. O samych treściach statutów można by wiele dyskutować, bo jest tu sporo regulacji niejasnych, niekompletnych, niezgodnych z prawem lokalnym i krajowym. Moja praca polegająca na przepisaniu statutów dla wszystkich 21. sołectw w gminie Rzekuń została przez władze wyśmiana. Statut wszystkich wsi gminy jest tu ->
Wierzę, że przydał się taki statut (w tekście) niejednemu urzędnikowi gminy.

Szkolenia sołtysów? Co to są szkolenia sołtysów? Było jedno spotkanie (w kadencji 2019-2024), w razie zrzucenia na Polskę przez Rosję środków szkodliwych dla zdrowia ludzi. Mówiło się wtedy o dystrybucji szczepionek.

RODO, BHP, postępowanie w sytuacjach klęsk żywiołowych, pomoc poszkodowanym w wypadkach, szkolenia nt. pozyskiwania dla sołectw środków zewnętrznych, konsultacje itd. – nie miałem przyjemności.

Oznaczenie w przestrzeni gminnej ważnej funkcji

Nie mam na myśli promocji Sołtysa Jana Kowalskiego, bo sołtysem się bywa…
Jakiś czas temu podrzuciłem pomysł bardzo przejrzystego oznaczenia naszej gminy. Nie miałem tu na myśli żadnej autopromocji, ale promocję całej gminy Rzekuń, w której „urzęduje” 21. sołtysów.
Opracowałem i zaprezentowałem obecnemu Przewodniczącemu Rady Gminy Rzekuń projekt tablic dla sołtysów poszczególnych miejscowości.

Każdy z nas, mniej lub więcej, podczas swoich podróży po kraju zwraca uwagę na zupełnie różne dobrodziejstwa natury lub działania innego człowieka poprawiające estetykę okolicy. Kiedyś, nawet nie pamiętam teraz w jakiej to było gminie, ale chyba podczas któregoś wyścigu kolarskiego w Karkonoszach, Tatrach czy może Bieszczadach rzuciła mi się w oczy ładna tablica sołecka i już wiedziałem, że jestem w fajnej gminie, która promuje swoje tereny przejeżdżającym turystom. Tu przyznam, że warto jest robić zdjęcia wszystkiemu co nas zaciekawi – ja nie zrobiłem.

Utworzyłem i zaproponowałem aby gmina oznaczyła właściwie – na płotach, nie pod rynną czy za krzakiem gdzieś schowane tablice „sołtys”. Możliwe, że potrzebna byłaby przy projektowaniu jakaś komisja heraldyczna czy inna instytucja państwowa, która zatwierdza takie projekty – nie wiem?
Takie tablice wiszące na płotach posesji czyniłyby dodatkowy drogowskaz nie tylko dla przygodnych turystów. Myślę, że 21 tablic nie doprowadziłoby gminy do konieczności wypuszczania obligacji gminnych specjalnie na ten cel. Jeśli kiedykolwiek, ktoś zdecyduje o utworzeniu takich tablic, będę dumny, że mieszkam w gminie Rzekuń, bo może pomimo błędnego wyobrażenia poniektórych osób – nadal gmina Rzekuń jest mi bliska i najważniejsza.

Oceńcie Państwo sami (przykłady).

Dziś Dzień Sołtysa

Wprawdzie te życzenia ze swojej tablicy, z mediów socjalnych* tylko skopiowałem, ale dziś tylko takie jestem w stanie przekazać.

11 marca 2025 r.
DZIEŃ SOŁTYSA
W tym dniu życzę wszystkim sołtysom wybranym przez stałych mieszkańców wsi – nie przez wójtów, dużo odwagi i zachowania autonomiczności.
Życzę Wam samych szczerych ludzi wokół siebie – nie tylko podczas dzisiejszego święta.

I jeszcze koleżanka (nie tylko z mediów socjalnych) dorzuciła „…zdrowego rozsądku!”

* – „media socjalne”, to słowa, które bardzo mi się spodobały gdy użył ich Pan Jacek – ukradłem 🙂

W podziękowaniu za dotrwanie do końca artykułu dorzucam ten piękny cytat:

Jednym z kłamstw tego świata jest to, że jeśli będziesz dobry dla ludzi, oni odwdzięczą się tym samym. To bzdura. Są tacy, którzy czerpią przyjemność z rujnowania innych. Jednak niezależnie od tego, jak zgniłe serca spotykasz, warto być miłym nie po to, aby ktoś ci się odwdzięczał, ale po to by pokazać światu, że człowieczeństwo jednak istnieje.

~ Anna Dymna

Marek Karczewski

Usuną posusz gruby i średni.

Radni gminni podejmą uchwałę podczas XIII Zwyczajnej Sesji Rady Gminy Rzekuń, którą zaplanowano na 11 marca 2025 r. (wtorek) o godz. 15:00. Sesja odbędzie się w sali konferencyjnej Urzędu Gminy w Rzekuniu przy ul. Kościuszki 33, z proponowanym porządkiem obrad:
…
19. Rozpatrzenie projektu uchwały w sprawie uzgodnienia przeprowadzenia zabiegów pielęgnacyjnych pomników przyrody;…

… w Czarnowcu

Uzasadnienie (pisownia oryginalna)
Zgodnie z art. 45 ust.2 pkt1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2024r. poz. 1478) prace wykonywane na potrzeby ochrony przyrody uzgadnia się z organem ustanawiającym dana formę ochrony przyrody. Zgodnie z art. 44 ust.1 cyt. ustawy ustanowienie pomnika przyrody, stanowiska dokumentacyjnego, użytku ekologicznego lub zespołu przyrodniczo-krajobrazowego następuje w drodze uchwały rady gminy. Ustawa 16 kwietnia 2004 r. o Ochronie przyrody (Dz. U. z 2024 r. poz. 1478) nie zawiera przepisów określających wymagania w zakresie kwalifikacji podmiotów zajmujących się pielęgnacją pomników przyrody. Wymagania dotyczące kwalifikacji tych podmiotów wywieść można z ustawy z 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2024 r., poz. 1292). Zabiegi pielęgnacyjne w koronie pomnikowego drzewa wymagają szczególnej pieczy, z uwagi na charakter drzewa. Rada gminy jest odpowiedzialna za dokonywanie przeglądów i konserwację pomników przyrody niezależnie od tego, kto jest posiadaczem terenu, na którym one rosną. Na wykonanie zabiegów pielęgnacyjnych, także w zakresie chirurgii drzew, jest potrzebna uchwała rada gminy uzgadniająca te zabiegi. Firma wykonująca zabiegi pielęgnacyjne musi wykazać, że dysponuje co najmniej jedną osobą, który posiada odpowiednie kwalifikacje i uprawnienia, tj.: posiada tytuł zawodowy magistra uzyskany po ukończeniu wyższych studiów, obejmujących wiadomości w zakresie pielęgnacji i konserwacji drzew, oraz odbył po ukończeniu tych studiów co najmniej trzyletnią praktykę zawodową przy konserwacji i pielęgnacji tego rodzaju zabytków oraz uprawnienia III stopnia z zakresu pielęgnacji drzew lub posiadają zaświadczenie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków uprawniające do wykonywania prac konserwacyjnych na obiektach wpisanych do rejestru zabytków w zakresie zieleni oraz uprawnienia III stopnia z zakresu pielęgnacji drzew. Cięcia pielęgnacyjne na drzewie uznanym za pomnik przyrody powinna wykonać specjalistyczna jednostka posiadająca odpowiednie kompetencje w tym zakresie. Cięcia takie powinien zarządzić organ, który ustanowił pomnik przyrody na wniosek podmiotu sprawującego nad nim nadzór. Wniosek o wykonanie cięć może złożyć także właściciel nieruchomości, na której rośnie drzewo. Kwalifikacje z zakresu pielęgnacji i ochrony drzew są oceniane na podstawie dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień do wykonywania określonych czynności, np. z zakresu aborystyki, chirurgii drzew uzyskiwane są w stowarzyszeniach organizujących szkolenia i przeprowadzających egzaminy (np. Polskie Towarzystwo Chirurgów Drzew, NOT). Kwalifikacje te są powszechnie uznawane. Pielęgnacja pomników przyrody wymienionych w § 1 wynika z zaleceń zawartych w opinii dendrologicznej wykonanej przez mgr inż Tomasza Zycha. Biorąc powyższe pod uwagę, podjęcie przez Radę Gminy w Rzekuń uchwały w sprawie uzgodnienia przeprowadzenia zabiegów pielęgnacyjnych przedmiotowych drzewach, jest uzasadnione.

„Firma wykonująca zabiegi pielęgnacyjne musi wykazać, że dysponuje co najmniej jedną osobą, który posiada odpowiednie kwalifikacje i uprawnienia, tj.: posiada tytuł zawodowy magistra uzyskany po ukończeniu wyższych studiów, obejmujących wiadomości w zakresie pielęgnacji i konserwacji drzew…”

Wypielęgnują lipy, do 31 października 2025 r.

Oby te piękne drzewa jeszcze długo cieszyły nasze oczy.

Dziękujemy Nadleśnictwu Ostrołęka i Stowarzyszeniu Ekomena w Ostrołęce za poruszenie tematu oraz pilotowanie procedur o niezbędnych pracach pielęgnacyjnych.

ps. Zabiegi pielęgnacyjne mają być wykonane na podstawie opinii dendrologicznej wykonanej (jak piszą w projekcie) przez „mgr inż Tomasza Zycha”. Opinia podobno zawarta jest w Załączniku nr 1, którego niestety zapomniano na stronie BIP Urzędu Gminy udostępnić.

Czytaj więcej o lipach ->

Marek Karczewski

Wpadł mi w ręce wycinek z pewnej gazety…

Kolejna Gala Sportu już jutro.

W sali kinowej Ostrołęckiego Centrum Kultury w Ostrołęce, w poniedziałek 3 marca 2025 r. odbędzie się Gala Sportu.
Na uroczystości spotkają się nie tylko kandydaci do tytułu Sportowca Roku ale również trenerzy, działacze, władze lokalnych samorządów i sponsorzy.

Trochę historii

Z oficjalnych źródeł (z Czarnowca) dowiadujemy się o pierwszej edycji Plebiscytu na Najlepszego Sportowca Regionu Ostrołęckiego. Pierwszej edycji zorganizowanej przez ekipę Mojej-Ostrołęki.pl. Należy przypomnieć młodszym sportowcom, że podobny plebiscyt lub w bardzo przybliżonej formie miał swój początek w Ostrołęce prawdopodobnie w 1990 roku, a jego liderem organizacyjnym był redaktor sportowy Antoni Kustusz z Tygodnika Ostrołęckiego.

Sam Pan Antoni pisze między innymi tak:

„…Podjąłem pracę w TO jako sekretarz redakcji w marcu 1987 r. Już wtedy namiastkę plebiscytu organizował Red. Józef Badecki. Po zmianie kierownictwa redakcji przez Spółdzielnię Pracy „Promotor” w roku 1990, przez pięć lat prowadziłem dział sportowy i wówczas organizowałem pełnoformatowy plebiscyt. Po kolejnych zmianach zniknął dział (redaktor) sportowy, a ja podjąłem się funkcji dyrektora da. promocji i kolportażu, ale nadal organizowałem plebiscyt, już jako formę promocji TO. To trwało aż do 2006 roku, kiedy odszedłem z TO, a za plebiscyt w TO wzięli się inni…„

Następnie, w 2006 roku organizację (również w Tygodniku Ostrołęckim) przejął Arkadiusz Dobkowski. Dodatkowo, z ciekawostek możemy przypomnieć, że ten plebiscyt w pewnym okresie był organizowany przez oba podmioty – „Tygodnik” i „Moją”. W jednym roku ostrołęccy sportowcy mogli zgarnąć podwójne nagrody, oczywiście w przypadku identycznych nominacji przez kapituły „TO” i „MO”. Taki stan (dwóch plebiscytów) trwał od 2017 roku do… właśnie nikt nie jest pewny czy w TO zakończył się kiedykolwiek, czy tylko zmienił formułę?

W roku 2017 podczas 1. edycji Plebiscytu Mojej Ostrołęki, na której nagradzano najbardziej popularnych sportowców roku 2016 kibice wskazali 1880 głosami jako najpopularniejszą piłkarkę nożną z Ostrowi Mazowieckiej – Aleksandrę Wilk, reprezentantkę Ostrovii.

„Sportowiec Roku 2024 w Regionie”

Organizatorem plebiscytu (9. edycji) jest wydawca dziennika „Moja Ostrołęka”, firma PRO-NET Krzysztof Chojnowski z Czarnowca.

Czytelnicy dziennika internetowego „Moja Ostrołęka” w głosowaniu SMS-owym przyznają tytuł „Najpopularniejszego Sportowca 2024 roku„.

Kapituła Plebiscytu przyzna siedem wyróżnień indywidualnych:
– Sportowiec Roku 2024,
– Sportowe Odkrycie Roku 2024,
– Trener Roku 2024,
– Działacz Roku 2024,
– Organizator Imprezy Roku 2024,
– Drużyna Roku 2024,
– Animator Sportu Roku 2024.

Kierujemy kilka pytań do Organizatora Plebiscytu

Rozmawiam z Panem Krzysztofem Chojnowskim, mieszkańcem Czarnowca (KCh) – szczęśliwych trzynaście pytań o Plebiscyt.

MK – Gdy w 2017 roku zdecydowaliście się na organizację Plebiscytu na najpopularniejszego sportowca regionu w 2016 r., nie czuliście się jak konkurencja dla Tygodnika Ostrołęckiego, który organizował podobne głosowania już pod koniec XX wieku?

KCh – Naturalnie była to rywalizacja i obawy czy w Ostrołęce uda się zorganizować dwie podobne gale. Mieliśmy jednak świeży pomysł na organizację plebiscytu, nieco inny niż „Tygodnik Ostrołęcki”. Co istotne, również możliwości techniczne wykorzystaliśmy dobrze. Dzisiaj nikt już nie ma wątpliwości, gdzie odbywa się „Sportowiec Roku”, a to oznacza, że nasza formuła się sprawdziła i zaufali nam sportowcy.

MK – Czy trudno jest znaleźć kandydatów do Plebiscytu? W jaki sposób to robicie? Jak długo to trwa?

KCh – W lokalnym sporcie są lepsze i gorsze lata, ale w naszym regionie nigdy nie ma problemu ze znalezieniem kilkudziesięciu sportowców z ważnymi sukcesami. Staramy się na bieżąco wynotowywać sukcesy sportowców, by pod koniec roku ustalić ostateczny kształt nominowanych. Jesteśmy otwarci również na zgłaszanie kandydatur przez osoby indywidualne i kluby. Co roku na początku plebiscytu otrzymujemy kilka lub kilkanaście zgłoszeń. Weryfikujemy je i podejmujemy decyzję o dodaniu do listy nominowanych.

MK – Czy osoby wyznaczone przez Was do udziału w Plebiscycie są zawsze przychylne Waszej nominacji, czy raczej odmawiają udziału?

KCh – Jak w każdej większej społeczności zdarzają się zgrzyty. Były pojedyncze przypadki, gdy ktoś poprosił, by zniknął z listy nominowanych. Szanujemy każdą decyzję, zależy nam na dobrych relacjach.

MK – Gdy macie np. 50. zawodników do nominacji, przez jakie sito przepuszczacie kandydatów, aby ostatecznie w głosowaniu znalazło się ich dwudziestu?

KCh – Najtrudniej jest ze sportami drużynowymi. Zdarzało się, że z jednej drużyny zgłaszano wielu zawodników. Weryfikujemy te kandydatury, by wśród nominowanych nie było dominacji klubowej oraz by nie przeważała jedna dyscyplina.

MK – Czy pamięta Pan z którejkolwiek edycji najbardziej zestresowanego i najbardziej wyluzowanego uczestnika Gali? Jak zachowują się podczas samej uroczystości?

KCh – Sportowcy są bardzo różni. Nierzadko zdarza się, że bardzo młody człowiek skradnie show, a czasem nawet doświadczonemu trenerowi trudno wypowiedzieć jedno zdanie. Mam wrażenie, że niektóre młode osoby wypowiedź przygotowują już w domu. Bardzo mnie to cieszy. Dzięki temu na scenie mniej się stresują. Ci młodzi ludzie rozumieją, że to wyjątkowa chwila, podczas której warto dobrze się zaprezentować.

MK – Jakie śmieszne sytuacje z ostatnich ośmiu lat na Gali zapamiętał Pan najbardziej?

KCh – Podczas samej gali finałowej zawsze nie wszystko pójdzie tak jak trzeba. Wyzwaniem są również formalności. Kilka lat temu pamiętam, że jeden z laureatów nie podpisał potwierdzenia otrzymania nagrody. Moi współpracownicy tak zaciekle szukali tego młodego człowieka, że dotarli do jego szkoły i stosowne potwierdzenie podpisał podczas przerwy lekcyjnej.

MK – Kto jest w ekipie organizatorów i jak długo przygotowujecie samą uroczystość – Galę?

KCh – Pierwsze spotkanie organizacyjne odbywa się jesienią. Ustalamy wtedy możliwe terminy, konsultujemy formułę i składamy wnioski. Wiele wydawałoby się prostych spraw często zajmuje ponad miesiąc. Na różnych etapach organizacji zaangażowane są inne osoby z redakcji. Kropką nad i jest gala finałowa, podczas której pracuje cała redakcja, a więc kilkanaście osób.

MK – Czy trudno jest znaleźć sponsorów nagród na taką uroczystość? A może zgłaszają się sami?

KCh – Mamy stałych partnerów, którzy podczas każdej gali podchodzą, chwalą i deklarują współpracę na kolejny rok. Czujemy się bardzo wyróżnieni tym, że nasza praca się podoba i jest doceniana. Coraz więcej firm rozumie promocję poprzez sport i spotykamy się z dobrym odbiorem, zwłaszcza, że „Sportowiec Roku” to już tradycja.

MK – Jaki zespół muzyczny zagra podczas tegorocznej uroczystości? Pamięta Pan, że dwa lata temu na scenie ze swoim rockowym zespołem brylowała mieszkanka Czarnowca? Przypomni Pan, czy trudno było taki zespół zakontraktować?

KCh – Zawsze stawiamy na lokalne zespoły i możemy pochwalić się, że podczas każdej edycji występuje inny zespół. Bardzo miło wspominam występ Madmy z mieszkanką Czarnowca. Monika pięknie śpiewa i dało się zauważyć, jak podczas ich występu każdemu „chodziła nóżka”. W tym roku na fali jest muzyka country i wykonawca właśnie tej muzyki pojawi się na scenie podczas tegorocznej gali finałowej „Sportowca Roku”. Tej gwiazdy nie trzeba przedstawiać.

MK – Do wystąpienia na scenie przygotowuje się Pan tydzień, dzień czy piętnaście minut?

KCh – Moja rola podczas gali jest bardzo krótka, ale zawsze staram się przygotować fundament wypowiedzi nieco wcześniej. Zwykle zaczynam o tym myśleć jeden lub dwa dni przed galą.

MK – Czy o wielomiesięcznych, trudnych przygotowaniach zapominacie szybko w momencie, gdy widzicie zapełnioną po brzegi salę najlepszymi sportowcami regionu? Czy tego typu uroczystości są dla Was satysfakcją?

KCh – Emocje trzymają długo po gali. To długi dzień dla każdego z nas. Po zakończeniu gali dociera do nas, że wszystko się udało. Wtedy wszyscy się rozluźniają i pojawiają się uśmiechy. Potem żartujemy z tego, co nam poszło nie tak lub jakie „pożary” musieliśmy gasić.

MK – Jaką dyscyplinę sportu lubi Pan najbardziej jako kibic?

KCh – To bardzo trudne pytanie. Nie mam ulubionego zespołu muzycznego, nie mam ulubionej książki i chyba nie mam ulubionej dyscypliny sportowej. To się zmienia z wiekiem. Obecnie dużo spaceruję, ale tęsknię do cieplejszych dni, by wsiąść na rower.

MK – Pytanie podchwytliwe na sam koniec. Czy podejmie się Pan wypunktowania wszystkich zawodów sportowych organizowanych w Czarnowcu – naszej wspólnej wsi? Chodzi w szczególności o wskazanie właściwej dyscypliny sportu, np. zawody żużlowe, zawody alpinistyczne, turnieje tenisa na kortach trawiastych. 🙂

KCh – Biorąc pod uwagę mniej formalne zawody odbywające się na prywatnych posesjach mieszkańców, zakres jest naprawdę szeroki. W ciepłe miesiące popularne są skoki do płytkiej wody i nurkowanie swobodne. Podczas śnieżnej zimy dużą popularnością cieszy się saneczkarstwo. Widziałem też alpinistów w akcji, którzy zdobywali szczyt góry, z której następnie zjeżdżano na byleczym. Wśród młodzieży popularnością cieszą się BMX freestyle i freestyle na hulajnodze. Z bardziej tradycyjnych dyscyplin mogę wymienić tenis stołowy, narciarstwo biegowe, MTB, kolarstwo, biegi średnio- i długodystansowe, piłka nożna, badminton, koszykówka, siatkówka, jazda na łyżworolkach.

Dziękuję za rozmowę.

Pytania zadał Marek Karczewski

Gdy podczas porządkowania szpargałów wpadnie nam coś w ręce.

„Podsumowaliśmy nasz plebiscyt, wręczyliśmy nagrody
Najlepsze: Emilia i Angelika
7376 kuponów i 1517 SMS-ów wpłynęło w tegorocznym plebiscycie na Sportowca Roku. Nasi Czytelnicy wybierali spośród 32 zawodników, reprezentujących różne dyscypliny sportowe. Finał, podczas którego ogłosiliśmy wyniki, odbył się w minioną środę w Korona Hotel w Krukach.

Na uroczystości spotkali się nie tylko kandydaci do tytułu Sportowca Roku, ale również prezesi i trenerzy z pięciu powiatów, na terenie których ukazuje się Tygodnik Ostrołęcki oraz jego mutacje, czyli: ostrołęckiego, ostrowskiego, makowskiego, przasnyskiego i wyszkowskiego. Przypomnijmy, że w plebiscycie wzięli udział sportowcy, którzy w 2011 roku zdobywali medale na imprezach rangi Mistrzostw Polski, Pucharu Polski dla klubów z naszego regionu, byli powoływani do reprezentacji Polski lub też stali się czołowymi postaciami zespołów walczących w seniorskich rozgrywkach ligowych.

Głosami naszych Czytelników Sportowcem Roku 2011 została Angelika Wikieł (ISKS Ostrołęka), na drugim miejscu znaleźli się Bartosz Zebrowski (UKS Gladiator Ostrołęka) i Igor Bastek (OKLA Ostrołęka). Kolejne miejsca zajęli: Patryk Wyso-cki (Korona HiD Ostrołęka), Michał Zysk (Ostrołęcki Klub Karate Kyo-kushin), Przemysław Zyśk (UMKS Victoria Ostrołęka), Maria Kamińska (Ostrołęka Cycling Team), Kacper Maliszewski (Brokowski Klub Karate Kyokushin), Rafał Sodór (UMKS Victoria Ostrołęka), Emilia Płaszczyńska (Ostrołęcki Klub Karate Kyokushin). Specjalne nagrody w trzech katego-riach otrzymali z rąk Leszka Piórkow-skiego ze zrzeszenia LZS: Mateusz Figiel (UOLKA Ostrów Mazowiecka), Klaudia Dobkowska (OKLA Ostrołę-ka), Kinga Kaczmarczyk (UOLKA Ostrów Mazowiecka). Swoją nagrodę ufundował także prezes Pekpolu Tomasz Łączyński — dla najlepszego sportowca w kategorii siatkówka. Odebrała ją z rąk prezesa Gabriela Borawska (Nike Ostrołęka). Nagrodę ufundowaną dla najlepszego zawodnika wśród piłkarzy nożnych otrzymał z rąk radnego Wojciecha Zarzyckiego Patryk Wysocki (Korona HiD Ostrołęka).

Swoje wyróżnienia przyznała również redakcja „Tygodnika Ostrołęckiego”. Trafiły one. (w poszczególnych kategoriach) do: Mieczysława Mierzejewskiego (UMKS Victoria Ostrołęka), animatora sportu roku 2011, Pekpolu Ostrołęka — drużyny roku 2011, Gabrieli Borawskiej (Nike Ostrołęka) — odkrycia roku 2011, Wiesława Orzoła (Ostrołęcki Klub Karate Kyokushin) — trenera roku 2011, Stanisława Nowaczyka (Pekpol Ostrołęka) — działacza roku 2011, Marka Karczewskigo — organizatora imprezy roku 2011, Emilii Płaszczyńskiej (Ostrołęcki Klub Karate Kyokushin) — sportowca roku 2011.

W tym roku w organizację plebiscytu włączyli się również sponsorzy, dla których sukcesy naszych sportowców są bardzo ważne. Z pomocną dłonią wyszli właściciele Korona Hotel, którzy zaprosili uczestników plebiscytu oraz zaproszonych gości na finał.
Nagrody dla sportowców przekazali: Zakłady Mięsne Pekpol Ostrołęka S.A., Hurtownia Kosmetyków Ismena, siłownia Forma 5 Club, Pasta Rica, producent mebli Wega Andrzej Kowalczyk, Zakład Fotograficzny Foton Stanisław Kaczmarczyk oraz radny miejski Wojciech Zarzycki.”

Ostrołęka, 7 marca 2012 r.
Tygodnik Ostrołęcki

„…Marka Karczewskigo — organizatora imprezy roku 2011”

Kapituła przyznała mi tytuł i nagrodę „organizatora imprezy 2011”.
Chciałbym podkreślić, że to zasługa całej ekipy, ówczesnej prężnie działającej grupy organizatorów z „Amatorskiej Grupy Bez Limitu Ostrołęka i okolice„.
Zorganizowaliśmy (na tamte czasy) imprezę z rozmachem. Było wszystko co powinno być w 2011 roku na dobrze przeprowadzonej imprezie biegowej. Piękne medale, pomiar czasu prawie elektroniczny (na urządzeniu Seiko wraz z wydrukiem wyniku), pyszne jedzenie, oprawa muzyczna, mnóstwo nagród i wspaniała atmosfera. Ponad stu biegaczy i wielkie wsparcie sponsorów oraz gminy Rzekuń. Wójt Stanisław Godzina z otwartymi rękami zaakceptował i pomógł w organizacji biegu.
I teraz o czym czy o kim nie należy zapominać. Demencja, o której wspominam już wielokrotnie może dotknąć każdego z nas – więc uznałem, że warto przypomnieć o wszystkich, którzy w 2011 roku przyczynili się do sukcesu Biegu.
Ekipa, która wówczas została wyróżniona (na moje ręce) składała się między innymi z biegaczy: Norberta Siemiątkowskiego, Jacka Kołakowskiego, Roberta Biedki, Sławomira Saja…
Gdy przyjdzie kolej na odgrzebanie dokumentów (wyników) z 2011 roku napiszę więcej o tej „imprezie roku”, bo jej trasa przebiegała również przez Czarnowiec.

Tak czy inaczej, nawet gdyby ktoś bardzo nie lubił sportu, to w Czarnowcu organizowane są od lat wydarzenia sportowe typu:
– wyścigi kolarskie MTB,
– wyścigi kolarskie ITT,
– biegi uliczne,
– turnieje tenisa stołowego,
– turnieje piłki nożnej,
Mamy również wśród mieszkańców wielu zapalonych sportowców w takich oto dyscyplinach: biegi, karate, kolarstwo, piłka nożna, taniec, szachy.
Od czasu do czasu będziemy o tych dyscyplinach i ludziach wspominać na naszych łamach.

Podziękowania…

Z tego miejsca chciałbym przypomnieć kibicom sportu i jednocześnie podziękować osobom, które nominowały mnie w 2011 roku do tego wyróżnienia.
Dziękuję Panu Andrzejowi Kowalczykowi (ówczesnemu Prezesowi OKLA) za dostrzeżenie naszej rzekuńskiej imprezy biegowej. Pomimo różnic „programowych” z Panem Dobkowskim jemu również dziękuję, że przychylił się do próśb Kapituły.

Czy w przyszłości na Galach Sportu w Ostrołęce będą pojawiać się sportowcy z Czarnowca?
Jestem pewien, że tak.

Dziś dziękuję za kolejne zaproszenie na poniedziałkową Galę do Ostrołęckiego Centrum Kultury Panu Krzysztofowi Chojnowskiemu z Czarnowca.

Ze sportowym pozdrowieniem
Marek Karczewski

Na sam koniec trzy fotki z Gali 2023, gdzie miałem zaszczyt odebrać nagrodę dla mieszkańca Czarnowca, Pana Dariusza Aleksandrowicza.
Ktoś pamięta za co? – > można przeczytać tu oraz tu ->

Foto: Stanisław Kaczmarczyk – moja-ostroleka.pl